طالقانی و سوسیال دموکراسی ملی مذهبی؛

در حوزه سیاسی و اجتماعی نیز، مفهوم «شورا» و نظارت مردمی که شاه‌کلید دموکراسی در نگاه طالقانی بود، امروز اهمیتی دوچندان پیدا کرده است. او معتقد بود هرم قدرت بدون شوراها آسیب‌پذیر است و در دنیای امروز که مردم خواهان مشارکت در تصمیم‌گیری‌ها و شفافیت هستند، الگوی طالقانی که جایگاه ویژه‌ای برای «نقد حاکمیت» و «امر به معروف به عنوان حق اعتراض» قائل بود، می‌تواند پلی برای کاهش فاصله مردم و حاکمیت باشد. رویکرد طالقانی به «توحید اجتماعی» و نفی تکثرگرایی مضر، در دنیای امروز که دچار نوعی افراطی‌گری و دوقطبی‌سازی شده است، به عنوان یک میانه‌روی منطقی پیش روی ماست. او نشان داد که می‌توان هم معتقد بود و هم آزادی‌خواه، هم مسلمان بود و هم سوسیال دموکرات؛ امری که امروز بیش از پیش، به چراغ راهی برای رفع بحران‌های اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است.

مونا شکری نویسنده اردنی:مترجم علی سرداری

از این منظر، الزغول اعتراض اعراب به پروژه ایران را توضیح می‌دهد؛ اعتراضی که به گفته او، ناشی از هژمونی همکاری‌محور نیست، بلکه مبتنی بر اعمال نفوذی یکجانبه در خدمت منافع ایران است.
میراث امپراتوری و رویای توسعه

#احمد_زیدآبادی

به واقع نیز مرحوم طالقانی از جنس دیگری بود. طنین صدای رسایش در محیط دانشگاه تهران، همچون وزیدن نسیم مطبوع و ملایمی بر دل‌های بیمناک و نگران از آتش منازعات قدرت‌طلبانهٔ روزگار اثر می‌کرد.
صدایش سرشار از طراوتی روحانی اما همراه با اندوه و هشدار و دل‌نگرانی بسیار از آینده بود.

ابوطالب آدینه‌وند

در همین زمینه، تلاش طالقانی برای تبدیل شورا از یک اصل کلی به نهادی اجتماعی و سیاسی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. تمهید و تدوین طرح‌های مربوط به شوراهای محلی زیر نظر و به پیشنهاد او و تأکیدهای مکرر او بر گسترش شوراها نشان می‌دهد در آخرین خطبه‌های طالقانی نیز شورا جایگاهی محوری داشت. او شورا را از اساسی‌ترین مسائل اسلامی می‌دانست و بر ضرورت شخصیت‌بخشیدن به مردم و مسئولیت‌پذیری آنان تأکید می‌کرد. همچنین هشدار می‌داد که مسئولان نباید جامعه را به اتکای دائمی به یک شخص عادت دهند. در اینجا مسئله شورا با استقلال جامعه و نفی وابستگی سیاسی به شخص محوری پیوند می‌خورد. این نگرانی طالقانی ناشی از مشاهده ی خیزِ روحانیت برای تصرف قدرت بود و از آنجا که رهبریِ انقلاب در یدِ یک‌مرجع تقلید بود برآن بودند که آن را به یک سازوکار اطاعت و تبعیت سیاسی تبدیل کنند.

بهزاد کریمی

چین نیز به عنوان خریدار اصلی نفت ایران، گرچه در برابر فرون‌خواهی‌های ترامپ و اعتراض به تجاوز جنگی آمریکا به ایران قرار دارد، در عین حال اما مخالف سیاست تنگه‌ی هرمز به عنوان سلاح بازدارندگی است. اگر این کشور حاضر نشد بیانیه‌ی تنظیمی آمریکا در نشست دو روزه‌ی اخیر وزرای دارایی و رؤسای بانک‌های مرکزی گروه بیست را امضاء کند، اما بنا به نشانه‌های مشهود در چند ماه گذشته که هر روز هم آشکارتر می‌نمایند، اصرار بر باز شدن تنگه‌ی هرمز بی اخذ عوارض دارد. سیاست بستن این تنگه‌ از هرسو در تنگناست و در حال کمانه کردن علیه ایران.

سامح فایز روزنامه‌نگار مصری:مترجم علی سرداری

پس از آنکه اکثر رهبران گروه اسلامی از آن جدا شدند و به اخوان‌المسلمین پیوستند ــ چهره‌هایی مانند عبدالمنعم ابوالفتوح، ابوالعلا ماضی، عصام العریان، حلمی الجزار، ابراهیم الزعفرانی و محی‌الدین عیسی ــ گروه مصر علیا تصمیم گرفت تحت نام «گروه اسلامی» به فعالیت خود ادامه دهد. آنها مجلس شورایی متشکل از ۱۵ عضو تشکیل دادند که مهم‌ترین آنها کرم زهدی، صلاح هاشم، اسامه حافظ، حمدی عبدالرحمن، فواد الدوالیبی، ناجح ابراهیم، عاصم عبدالمجید، عصام دربله، علی الشریف و طلعت فواد قاسم بودند.

آذر منصوری

جامعه قدرتمند جامعه‌ای نیست که در آن اعتراضی وجود نداشته باشد، بلکه از ویژگی های چنین جامعه‌ای این است که اختلاف‌ها در آن بدون خشونت و از مسیرهای قانونی مدیریت شوند. قدرت پایدار نیز بیش از ترس و سکوت، به رضایت، مشارکت و پیش‌بینی‌پذیری تصمیم‌های حکمرانی وابسته است.

ابراهیم غرایبه، نویسنده اردنی:مترجم علی سرداری

در واقع، اشباع مذهبی ناشی از سیاست‌های مذهبی محافظه‌کارانه، حضور گسترده و عمیقی از مفاهیم، ایده‌ها و اعمال دینی را در زندگی، قانون‌گذاری، نهادها و بازارها ایجاد کرده است. با این حال، قدرت و تسلط این وضعیت، یک نقطه ضعف نیز هست. این مفاهیم و اعمال تا نقطه ناپدید شدن نزدیک گسترش می‌یابند و تا آستانه زوال، غالب و پیروز می‌شوند. وقتی مفهومی آن‌قدر فراگیر می‌شود که در فهم، کاربرد، قانون‌گذاری و زندگی نفوذ می‌کند، به دلیل حضور فراگیر خود، تمایز و وضوحش را از دست می‌دهد و تقریباً نامرئی می‌شود.

دکتر. سعید الشهابی: مترجم علی سرداری

همان‌طور که اغلب توسط مخالفان پروژه عادی‌سازی گفته می‌شود، قطب‌نمای مبارزه روشن است. علیرغم سرکوب و آزار، خیابان عرب همچنان تلاش‌های غرب برای تحمیل «Israel» بر زندگی سیاسی و دیپلماتیک اعراب را رد می‌کند. این خیابان همچنان مملو از تحرکاتی است که اشغالگری را رد می‌کند، روحیه همبستگی و انسجام را با پیشتازان مقاومت فلسطین تعمیق می‌بخشد و پروژه آزادی را بدون ترس و تردید در رأس اولویت‌های جامعه عربی نگه می‌دارد