#چشمانداز
نئولیبرالیسم با تقدیس رقابت و مسئولیت فردی، شکستهای ساختاری نظام را به ناتوانی افراد نسبت میدهد. فقر به فقدان شایستگی، بیکاری به ضعف مهارت و محرومیت اجتماعی به انتخابهای شخصی تقلیل مییابد تا تضادهای طبقاتی از نظر پنهان بمانند. به این ترتیب، ایدئولوژی نئولیبرال با طبیعی جلوه دادن نابرابری، استثمار را از یک رابطه تاریخی و اجتماعی به ضرورتی ظاهراً اجتنابناپذیر تبدیل میکند. جهانیسازی سرمایه نیز با گسترش آزادی جابهجایی سرمایه و تحمیل رقابت بینالمللی بر نیروی کار، مناسبات وابستگی و نابرابری میان مرکز و پیرامون نظام جهانی را بازتولید میکند.
- 1405/07/27