محمد سهیمی
در این موارد، این حمله‌ها و جنایات مردم را برنمی‌انگیزد تا در حمایت از مهاجمان [آمریکا و اسرائیل] به خیابان‌ها بیایند. برعکس، این رویدادها نشان می‌دهند که چگونه کسانی که از راه دور جنگی را هدایت می‌کنند، ممکن است قربانیان خود را صرفاً توده‌ای از اجساد انسانی ببینند که فاقد چهره، نام و سرگذشت هستند؛ مرگ این افراد به عنوان هزینه‌ای ضروری و ناچیز در جنگِ یک فرد [ترامپ یا نتانیاهو یا هردو] علیه ایران تلقی می‌شود.
روایت‌ها و تصاویرِ کشتار شهروندان عادی، معمولاً کشوری را که دچار تفرقه شده، در برابر تهاجم خارجی متحد می‌سازد. چنین وقایعی به درستی خاطرات [هجوم آمریکا به] عراق، لیبی و افغانستان را زنده می‌کنند. اگر هدف از این اقدامات تشویق مردم به «قیام و مبارزه» بوده است، به نظر می‌رسد که نتیجه‌ای کاملاً معکوس به بار آورده‌اند.
- 1405/07/06
