هفت کشور اوپک‌پلاس شامل عربستان سعودی، روسیه، عراق، کویت، قزاقستان، الجزایر و عمان امروز تصمیم گرفتند هدف تولید خود برای ماه نوامبر را افزایش ندهند؛ آن هم در شرایطی که جنگ ایران و اختلال در صادرات خلیج فارس، قیمت نفت برنت را همچنان بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه نگه داشته است.
اما مسئله فقط این نیست که تولیدکنندگان برای حفظ قیمت بالا عمداً نفت بیشتری وارد بازار نمی‌کنند. بخش مهمی از مشکل این است که در شرایط فعلی حتی قادر نیستند به اندازه سهمیه‌های موجود خود تولید و صادر کنند.
رویترز گزارش می‌دهد مجموع تولید همین هفت کشور در ماه اوت حدود ۲۵ میلیون بشکه در روز بوده؛ نزدیک به ۵ میلیون بشکه کمتر از سطح پیش از جنگ. بنابراین افزایش سهمیه روی کاغذ الزاماً به معنای ورود نفت بیشتر به بازار نیست.
جنگ علاوه بر اختلال در صادرات، برنامه‌های توسعه ظرفیت تولید در منطقه را نیز مختل کرده است. اوپک‌پلاس حتی بررسی مهمی را که قرار بود ظرفیت واقعی تولید اعضا را برای تعیین سهمیه‌های سال ۲۰۲۷ مشخص کند، به دلیل پیامدهای جنگ به تعویق انداخته است.
تصمیم امروز اوپک‌پلاس ترکیبی از محدودیت عملی و محاسبه سیاسی است. گروه فعلاً نمی‌خواهد سقف‌های رسمی را بالاتر ببرد، اما مشکل فوری بازار این است که برخی تولیدکنندگان حتی نفتی را که طبق سهمیه فعلی اجازه تولیدش را دارند، نمی‌توانند با حجم سابق به بازار جهانی برسانند.
فشار کمبود عرضه به اندازه‌ای است که کشورهای گروه هفت تصمیم گرفته‌اند ۱۰۰ میلیون بشکه نفت و فرآورده‌های نفتی از ذخایر خود آزاد کنند.
در نتیجه، نفت بالای ۱۰۰ دلار فعلاً با یک تصمیم ساده اوپک‌پلاس برای «باز کردن شیرهای نفت» قابل حل نیست. همزمان، اتفاقی که در هرمز می‌افتد دو روی متفاوت دارد: تردد نفتکش‌ها در حال بازیابی است و راه‌های جایگزین نیز بیشتر استفاده می‌شوند، اما هنوز فاصله قابل‌توجهی میان ظرفیت اسمی تولید منطقه و نفتی که واقعاً می‌تواند به بازار جهانی برسد وجود دارد.
گزارش امروز آسوشیتدپرس
