حنان جبلی، روزنامه‌نگار تونسی:مترجم علی سرداری

از سید قطب تا داعش: چگونه ایده‌های اخوان‌المسلمین به نقطهٔ مرجعی برای جهادگرایی افراطی تبدیل شد؟

رابطهٔ میان اخوان‌المسلمین و جنبش‌های جهادی، صرفاً یک تلاقی زودگذر که بر اثر شرایط سیاسی یا اتحادهای موقت تحمیل شده باشد، نبود؛ بلکه ریشه‌های آن به مسیرهای فکری و سازمانی‌ای بازمی‌گردد که در نیمهٔ اول قرن بیستم شکل گرفت. این مسیرها با انتقال ایده‌های حکومت، جاهلیت و درگیری با دولت-ملت به ادبیات گروه‌هایی تکامل یافت که خشونت مسلحانه را به‌عنوان وسیله‌ای برای تغییر و تحمیل پروژهٔ سیاسی خود برگزیدند.
در طول دهه‌ها، سازمان‌های افراطی‌ای ظهور کردند که شعارهای متفاوتی مطرح می‌کردند و گاه به‌نظر می‌رسید که با اخوان‌المسلمین در تضادند. با این حال، شباهت در برخی ارجاعات فکری، مفاهیم وفاداری و اطاعت، و دیدگاه‌هایشان دربارهٔ اقتدار و جامعه، پرسش‌هایی را دربارهٔ خطوط تمایز میان اسلام سیاسی فعال و جنبش‌های جهادی‌ای که در نهایت به تکفیر جوامع و هدف قرار دادن نهادهای دولتی و شهروندان انجامید، دوباره برانگیخته است.
این موضوع در مطالعهٔ اخیر گروه تحقیقاتی و مشاوره‌ای ترندز که توسط دپارتمان مطالعات اسلام سیاسی این گروه در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۲۶ با عنوان «اخوان‌المسلمین و جهادگرایی سلفی: گسترش اندیشه و دگرگونی‌های خشونت» منتشر شد، بررسی شده است. این مطالعه تحلیلی تاریخی و فکری از رابطهٔ میان این دو ارائه می‌دهد و استدلال می‌کند که جهادگرایی سلفی جدا از ادبیات اخوان‌المسلمین ظهور نکرده است و ایده‌های سید قطب یکی از برجسته‌ترین پل‌های فکری را تشکیل می‌دهد که از طریق آن، مفاهیم اسلام سیاسی به سازمان‌های جهادی مسلح منتقل شده است.
از سازمان مخفی تا مشروعیت‌بخشی به خشونت
این مطالعه، آغازهای سازمانی اخوان‌المسلمین در مصر، به‌ویژه تأسیس آنچه «دستگاه ویژه» یا دستگاه مخفی نامیده می‌شد را توسط حسن البنا که نمایندهٔ شاخهٔ شبه‌نظامی این گروه بود، دنبال می‌کند. این دستگاه وظیفه داشت از رهبران خود محافظت کند و در صورت لزوم، اهداف سیاسی خود را با زور اجرا نماید.
این مطالعه استدلال می‌کند که این تشکیلات صرفاً یک جزئیات سازمانی نبود، بلکه بازتاب‌دهندهٔ دیدگاهی بود که زور و خشونت را یکی از ابزارهای ممکن برای دستیابی به پروژهٔ سیاسی گروه می‌دانست. این دیدگاه پیامدهایی داشت که به تجربیات بعدی فعالان و جهادگران نیز گسترش یافت. در این زمینه، وقایع سال ۱۹۴۸ یادآوری می‌شود؛ زمانی که اعضای دستگاه ویژه در ترور قاضی احمد الخازندار و پس از آن ترور نخست‌وزیر مصر، محمود فهمی النقراشی، پس از تصمیم به انحلال گروه، دست داشتند. یک مطالعهٔ دانشگاهی که توسط محقق احمد ابوالزلف در مجلهٔ «ادیان» در سال ۲۰۲۲ منتشر شد، جزئیات فعالیت‌های دستگاه ویژه، ساختار مخفی آن و مسئولیت آن در تعدادی از عملیات خشونت‌آمیز در آن دوره را مستند کرد.
طبق مطالعهٔ ترندز، تغییر فکری گسترده‌تر به‌ویژه با کار سید قطب در طول سال‌های زندانش مرتبط بود. نوشته‌های او مفاهیم جاهلیت، حاکمیت و مقابله با رژیم‌هایی را که به تفسیر او قانون شریعت را اجرا نمی‌کردند، توسعه داد. این مفاهیم بعدها به نقاط مرجعی تبدیل شدند که جنبش‌های مختلف جهادی برای توجیه درگیری مسلحانه از آنها استفاده
کردند.
منبع حفریات

مطالب مرتبط

شادي الزابي:مترجم علی سرداری

خطری نیز وجود دارد که نباید نادیده گرفته شود: ترامپ پس از انتخابات در مرحله‌ای سیاسی ضعیف شده است، اما تمام اقتدار خود را از دست نداده است. برخی ناظران محلی خاطرنشان می‌کنند که او ممکن است برای دستیابی به پیروزی نمادینی که شکست داخلی‌اش را تحت‌الشعاع قرار دهد، به حمایت نظامی خاصی علیه ایران متوسل شود؛ در حالی که دیگران معتقدند سقوط ۹ درصدی قیمت نفت پس از انتخابات، نشانهٔ بحران است. چشم‌انداز یک عملیات نظامی بزرگ کمتر محتمل شده و احتمالاً مرحلهٔ بعدی شاهد مسیری دوگانه خواهد بود: فشار کنگره برای پایان دادن به جنگ، که با تلاش‌های دولت برای حفظ حضور نظامی از طریق تحریم‌ها روبه‌رو می‌شود و در نهایت به تشدید موقت بدون حل مسائل اساسی می‌انجامد.

فاطمه گوارایی

اگر بخواهیم به این مسئله پاسخی  تحلیلی و راهبردی بدهیم، باید جامعه‌ی مدنی ایران را نه صرفاً مجموعه‌ای از NGOها و انجمن‌های رسمی، بلکه شبکه‌ای گسترده‌تر از فعالان، انجمن‌های صنفی، گروه‌های زنان، کنشگران حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، دانشگاهیان، هنرمندان، گروه‌های محلی و شبکه‌های همیاری اجتماعی در نظر گرفته و محموعه واکنش‌های این مجموعه را در جنگ و بعد از آن مورد بررسی قرار داد.

در نشست محمدیه شریف‌موسوی گرگان «چارچوب‌های گذار به جامعه مدنی با تکیه بر تجربه تاریخی ایران و جهان» بررسی شد

دکتر محمد محمدی گرگانی، استاد بازنشسته کرسی حقوق بشر دانشگاه علامه طباطبایی، در سخنرانی محمدیه شریف‌موسوی گرگان، «چارچوب‌های گذار به جامعه مدنی با تکیه بر تجربه تاریخی ایران و جهان» را در چارچوب عنوان کلی «قطب نمای جامعه مدنی» به بررسی نشست. او در سخنرانی خود ابتدا به ارکان چهارگانه تحول در الگوی جامعه مدنی و سپس در بدنه اصلی بحث خود پانزده محور اصلی که دست یابی به توسعه و جامعه مدنی را میسر می کند، برشمرد.س

مطالب پربازدید

مقاله