واشنگتن – «القدس العربی»: حسن بیکر، که بهصورت آنلاین با نام HasanAbi شناخته میشود، دیگر فقط یک مفسر سیاسی در پلتفرم پخش زنده «Twitch» نیست؛ او به یکی از تأثیرگذارترین صداهای سیاسی دیجیتال در ایالات متحده، بهویژه در میان نسل Z تبدیل شده است. همین امر او را به یکی از بازیگران حاضر در مناظرههای انتخاباتی حزب دموکرات و یکی از نمادهای ظهور چپ سیاسی آنلاین بدل کرده است.
گزارش روزنامه «The Hill» نشان میدهد که اثرگذاری بیکر پس از آنکه نامش با سیاستهای انتخاباتی گره خورد ـ بهویژه پس از حمایتش از نامزد مترقی دموکرات، عبدالرحمن السید، در انتخابات مقدماتی سنا در میشیگان ـ از مرزهای پلتفرمهای اجتماعی فراتر رفت. السید موفق شد پیروزی محدودی بر هیلی استیونز، نماینده میانهروتر دموکرات، به دست آورد.
حمایت بیکر از نامزد مترقی، بحث در حزب دموکرات را درباره نقش فزاینده اینفلوئنسرهای سیاسی آنلاین تشدید کرده است؛ اینکه آیا ظهور چهرههای برجسته چپ میتواند به جذب رأیدهندگان جوان کمک کند یا حزب را از رأیدهندگان میانهرو دور خواهد کرد.
حسن بیکر کیست؟
حسن بیکر، متولد ۱۹۹۱ در نیوجرسی و در خانوادهای ترکتبار، فعالیت رسانهای خود را در بنیاد «The Young Turks» آغاز کرد، پیش از آنکه به دنیای پخش زنده در پلتفرم «Twitch» منتقل شود؛ جایی که با ارائه تحلیلها و بحثهای سیاسی درباره مسائل اجتماعی و فرهنگی، پایگاه بزرگی از طرفداران برای خود ساخت.
او خود را یک سوسیالیست معرفی میکند و به جریان چپ آمریکایی تعلق دارد؛ جریانی که از سیاستهای اقتصادی سنتی، نفوذ شرکتهای بزرگ و سیاست خارجی آمریکا ـ بهویژه حمایت واشنگتن از اسرائیل ـ انتقاد میکند.
بیکر بیش از ۳ میلیون دنبالکننده در توییچ دارد و نمونهای از نسل جدید اینفلوئنسرهای سیاسی است که منصب رسمی ندارند، اما میتوانند بر بحثهای عمومی تأثیر بگذارند و توجه بخشهای وسیعی از جوانان را جلب کنند.
موضع او در قبال غزه و فلسطین
نام حسن بیکر پس از جنگ ۲۰۲۳ در نوار غزه بر سر زبانها افتاد و او را به یکی از برجستهترین صداهای سیاسی دیجیتال آمریکا تبدیل کرد که بهطور منظم به موضوع فلسطین میپردازد.
بیکر مواضعی در حمایت از حقوق فلسطینیان اتخاذ کرد؛ از عملیات نظامی اسرائیل در غزه و حمایت آمریکا از اسرائیل انتقاد کرد و خواستار تمرکز بر رنج غیرنظامیان فلسطینی و شرایط سیاسی زندگی آنان شد.
او همچنین از آنچه «دوگانگی رفتار دولتهای غربی و رسانهها با قربانیان فلسطینی و اسرائیلی» میداند انتقاد کرد و خواستار بررسی مناقشه در چارچوب تاریخی و سیاسی آن، از جمله موضوع اشغال و کنترل سرزمینهای فلسطینی توسط اسرائیل شد.
در مقابل، بیکر با انتقاد طرفداران اسرائیل و برخی مخالفان سیاسی روبهرو شد که او را به اتخاذ مواضع افراطی متهم کردند. او این اتهامات را رد کرده و تأکید میکند که انتقاد از دولت اسرائیل یا سیاستهای صهیونیستی به معنای خصومت با یهودیان نیست و مواضعش بر حمایت از حقوق فلسطینیان و نقد سیاستهای دولت استوار است.
مواضع او درباره غزه و فلسطین، بیکر را به یکی از چهرههای اصلی در بحثهای آمریکا درباره آزادی بیان، محدودیتهای گفتمان سیاسی و نقش تأثیرگذاران دیجیتال در شکلدهی افکار عمومی تبدیل کرده است.
از پخش الکترونیکی تا نفوذ انتخاباتی
نفوذ سیاسی بیکر زمانی آشکار شد که او حمایت خود را از عبدالرحمن السید در رقابتهای انتخاباتی سنای میشیگان اعلام کرد و در ماه آوریل در یک گردهمایی انتخاباتی در دانشگاه ایالتی میشیگان در کنار او ظاهر شد.
این حضور، واکنشهای خشمگینانه برخی دموکراتهای میانهرو را برانگیخت؛ کسانی که معتقد بودند ارتباط یک نامزد مترقی با چهرهای جنجالی از چپ ممکن است حزب را به سمت مواضع تندتر سوق دهد.
مالوری مکمورو، سناتور دموکرات میشیگان، بیکر را با پادکست راست افراطی نیک فوئنتس مقایسه کرد. مت بنت، یکی از بنیانگذاران اندیشکده میانهرو «Three Way»، گفت که عبدالرحمن السید با این ارتباط، حزب دموکرات را شرمسار کرده است.
جیمز کارویل، استراتژیست کهنهکار دموکرات نیز از ظهور بیکر انتقاد کرد و گفت آینده حزب دموکرات را نمیتوان با چهرههایی مانند او گره زد و این وضعیت را نشانهای از تنش فزاینده میان چپ جدید و میانهروها دانست.
چرا بیکر در میان نسل Z محبوب است؟
روزنامه «The Hill» معتقد است ظهور حسن بیکر نشاندهنده تغییر عمیق در نحوه مواجهه جوانان آمریکایی با سیاست و رسانه است.
نسل Z بیش از هر زمان دیگری به پلتفرمهای اجتماعی، پخش زنده و پادکستها برای دریافت اخبار و تحلیلها تکیه میکند، نه شبکههای تلویزیونی و روزنامههای سنتی.
بر اساس دادههای مرکز تحقیقات پیو، درصد زیادی از جوانان آمریکایی اخبار را از طریق رسانههای اجتماعی دریافت میکنند. این امر به چهرههایی مانند بیکر امکان داده تا بدون عبور از مؤسسات رسانهای سنتی، مستقیماً با میلیونها دنبالکننده ارتباط برقرار کنند.
سبک بیکر ـ با زبان مستقیم و گاه طعنهآمیز و تعامل مداوم با مخاطبان ـ به او کمک کرده تا با جوانانی که احساس میکنند رسانههای سنتی دغدغههای آنان را بازتاب نمیدهند، رابطهای قوی برقرار کند.
حسن بیکر و تضاد روندها درون دموکراتها
مناقشه پیرامون حسن بیکر بخشی از مبارزه گستردهتر در حزب دموکرات میان یک جنبش چپ تأثیرگذار در میان جوانان و یک جریان میانهرو است که نگران است این تغییر به از دست رفتن رأیدهندگان میانهرو منجر شود.
حامیان بیکر او را بازتابدهنده مسائل نسل جدید ـ از عدالت اقتصادی تا آرمان فلسطین ـ و صدایی برای جوانان خارج از نهادهای سنتی میدانند.
منتقدانش اما او را نمادی از ظهور گفتمان سیاسی تندتر میدانند که میتواند برای حزب دموکرات چالشآفرین باشد، زیرا این حزب تلاش میکند پایگاه جوانان خود را با رأیدهندگان میانهرو متعادل کند.
در هر صورت، ظهور حسن بیکر تأیید میکند که سیاست آمریکا دیگر تنها در دفاتر حزبی و پارلمان شکل نمیگیرد؛ بلکه از طریق پلتفرمهای دیجیتال ساخته میشود، جایی که یک تأثیرگذار میتواند به نیرویی سیاسی تبدیل شود.
منبع القدس العربی
هاشم آقاجری: ۱۲۰ سال پس از مشروطه همچنان در تعلیق بین رعیتبودگی و شهروندی هستیم/ انقلاب ۵۷ محصول منطقی کودتای ۲۸ مرداد بود
چهار گروه نخبه ایران با مساحتهای گوناگون البته؛ یعنی منورالفکران، دیوانیان تجددخواه، تجار ایران و بالاخره روحانیان نوگرا پروژه مشروطیت را پیش بردند. خود پروژه مشروطیت حاصل به بنبست رسیدن تکاپوهای اصلاحطلبانه از بالا و درونسیستمی بود که تقریباً حدود ۱۰۰ سال جریان داشت و به نتیجه نرسیده بود؛ یعنی پروژههای ناکام اصلاحطلبی از جنگهای ایران و روس و قائممقامها گرفته تا امیرکبیر و سپهسالار و دیگران، حاصلش پروژه مشروطیت بود.
پروژه مشروطیت عبارت از این بود که ما چه کنیم تا آن بحرانها را حل کنیم؟ از کجا شروع کنیم؟ مشروطیت گفت از ساختار سیاسی و حقوقی باید شروع کنیم، تبدیل رعیت به شهروند، از حل مسئله قدرت و مسئولیت، تناسب قدرت و مسئولیت (به میزان قدرت، مسئولیت و پاسخگویی)، از تمرکززدایی از قدرت و تفکیک قوا، از اصل نمایندگی، از دو اصل اساسی حریت به تعبیر امروز یعنی آزادی، و مساوات یعنی برابری، اصل نهادهای پایینی و مردمی، انجمنها، اتحادیهها، مطبوعات، نهادهای مدنی، انجمنهای ایالتی و ولایتی؛ یعنی ساختار حقوقی و سیاسی را باید ابتدا دگرگون کرد تا بعد با اتخاذ برنامههای مختلف، برنامههایی که مثلاً فرض میکنیم مرتضیقلیخان صنیعالدوله داشت؛ یکی از رجال روشناندیش و مترقی ایران که خیلی خوب فهمیده بود راه ایران بعد از انقلاب مشروطه توسعه صنعتی است، در آلمان درس خوانده بود و خیلی خوب به نقش صنعت و صنعتیشدن ایران توجه داشت؛ ولی اول باید ساختار سیاسی دگرگون بشود، باید یک قانون اساسی، یک نظام مبتنی بر تفکیک قوا، اصل نمایندگی، اصل حاکمیت مردم و اصل آزادی باشد.
- 1405/06/17
