ملی مذهبی _ خانه اندیشمندان علوم انسانی؛ با سابقهای ۱۲ ساله، اکنون مرکز توجهات افکار عمومی در ایران و بعضا جهان شده است؛ زیرا خانه اندیشمندان علوم انسانی، محل رفت و آمد هزاران دانشجو و اهل فکر، استادان و فرهیختگان دانشگاهی، و عوام اهل فکر و علم و طبقه فهیم بوده است. این نهاد مدنی با سابقه و با حفظ استقلال علمی، باعث شده به طور نسبی جایگاه تقریبا مستقلی به خود اختصاص بدهد و با برگزاری جلسات سخنرانی، و ورود جمعیت پرشمار به آن، سرمایه اجتماعی بسیار وزین و مهمی را برای خانه، مردم و کشور فراهم آورد. اما حالا نماینده شهردار میگوید که مدیریت خانه، همسو با نیروهای انقلابی و ارزشی نبوده و قرار است مدیریت آن به همین دلیل تغییر یابد.در پیاقدام شهرداری تهران در روز سهشنبه ۴ ژوئیه (۱۳ تیرماه) برای تخلیه “خانه اندیشمندان علوم انسانی” و عوض کردن قفلهای این مجموعه، اظهارنظرها در این زمینه همچنان ادامه دارد.
شهرداری تهران با طرح این ادعا که مدیریت خانه اندیشمندان علوم انسانی با “نیروهای انقلابی و ارزشی” همسو نیست، خواستار تغییر مدیریت این مجموعه شده است.
با گذشت بیش از ۳ روز از آغاز تنشها، خبرهای منتشر شده حاکی از آنند که علیرضا زاکانی، شهردار تهران به نیروهای شهرداری دستور داده که شب را در ساختمان خانه اندیشمندان علوم انسانی بمانند.
همچنین به گفته معاون خانه اندیشمندان، تعدادی از مدیران این مجموعه به دلیل ادامه حضور غیرقانونی مدیرکل دفتر مطالعات فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران در ساختمان خانه اندیشمندان، مجبور شدهاند برای دومین شب نیز در ساختمان این مجموعه بمانند.
خانه اندیشمندان علوم انسانی که در خیابان ورشو تهران واقع شده از اوایل دهه ۱۳۹۰ آغاز به کار کرده است. این ساختمان از سالها پیش محل رفت و آمد دانشجویان، استادان و فرهیختگان دانشگاهی، علاقمندان به تفکر و علم به ویژه علوم انسانی بوده است. به گفته امین توکلیزاده، معاون اجتماعی شهرداری تهران، خانه اندیشمندان علوم انسانی “از گرانترین املاک اجتماعی شهرداری است.”
گفته میشود با وجود ورود شبانه پلیس به منظور اجرای حکم قضایی مبنی بر حضور غیرقانونی شهرداری تهران در ساختمان خانه اندیشمندان علوم انسانی، نیروهای شهرداری حاضر نشدهاند این ساختمان را ترک کنند.
بر مبنای حکم قضایی صادر شده، شهرداری موظف است ساختمان خانه اندیشمندان علوم انسانی را ترک کرده و به مدت ٢٠ روز از انجام هر اقدامی خودداری کند.
معاون اجتماعی شهرداری تهران: بحث تخلیه، تخریب و پلمب این مجموعه از اساس دروغ است!
امین توکلیزاده، معاون اجتماعی شهرداری تهران با بیان این که شهرداری همچنان قائل به حمایت مالی از خانه اندیشمندان علوم انسانی است، ادعا کرد، شهرداری میخواهد “خدمت گستردهتری در این حوزه برای فعالان علوم انسانی اتفاق افتد”.
او با رد اخبار مربوط به تعطیلی و تخریب خانه اندیشمندان علوم انسانی مدعی شد: «از مدتی قبل با نامه دستگاههای نظارتی، برای شهرداری مسجل شد که باید نحوه واگذاری و بهرهبرداری از برخی مجموعههای تحت نظر این نهاد که در سنوات گذشته واگذار شدهاند مورد بررسی قرار گیرد، و خانه اندیشمندان علوم انسانی از جمله این مجموعهها است.»
توکلیزاده همچنین با این ادعا که پیش از این چند بار با مدیران خانه اندیشمندان مکاتبه شده و اخطارهای لازم به آنها داده شده است، اظهار داشت: «مجموعه خانه اندیشمندان علوم انسانی یک مجموعه بزرگ با بیش از ۳۰ اتاق و سالن همایش است که بیش از ۹ سال می شود که در اختیار یک طیف خاص از فعالان این حوزه قرار گرفته است.»
او همچنین خواستارتغییر نحوه بهره برداری از خانه اندیشمندان شد و گفت این ساختمان باید “به فضای اشتراکی تبدیل شود تا مجموعه فراگیرتر در حوزه اندیشه علوم انسانی از این فضا بهره ببرند”.
انتقاد عضو شورای شهر تهران از شهرداری
ناصر امانی، عضو شورای شهر تهران به انتقاد از این اقدام شهرداری تهران پرداخته و گفته است، اگر شهرداری به هر دلیلی تصمیم گرفته که این خانه را توسعه دهد تا دیگران هم حضور پیدا کنند یا مدیریت آن را جابجا کند، باید در ابتدا اخطار کتبی صادر میکرد و به مدیریت مجموعه مهلت میداد و در صورت اتمام مهلت، از طریق مراجع قضایی نسبت به حکم تخلیه یا جابجایی اقدام میکرد.
امانی با اشاره به این که شهرداری مستقیم و بدون طی این مراحل نیروهای خود را به این ساختمان فرستاده اظهار داشت، این اقدام قابل دفاع نیست و شورای شهر این روش را نمیپسندد. به گفته او، روش مناسب برای تصمیمات اینچنینی، مذاکره با خانه اندیشمندان است نه این که “مستقیم به آنجا مراجعه کرده و قفلها را عوض کنند و در کنار افرادی که از قبل آنجا بودند بنشینند.”
اظهار نظر استادان و چهرههای برجسته علوم انسانی
محمد فاضلی، عضو سابق هیات علمی دانشگاه بهشتی و یکی از اعضای هیات مذاکره کننده با نماینده شهردار، با اشاره به این که بودجه فرهنگی و اجتماعی که به خانه اندیشمندان اختصاص یافته با وجود مشارکت هزاران دانشجو و استاد در آن، تنها ۳ میلیارد تومان است، یادآور شد که به خانه مداحان ۹ میلیارد تومان بودجه اختصاص یافته است.
ژاله آموزگار، استاد برجسته زبان و ادبیات فارسی با اشاره به هجوم نیروهای شهرداری تهران به خانه اندیشمندان نوشت: «با چشم خود اظهار علاقه جوانان را به این مباحث دیدهام و نمیتوانم باور کنم که چنین پایگاهی بسته شود. آیا خردمندانهتر نیست که به جای بریدن درختان بارور در آبیاری آنها بکوشیم و اگر نیازی به ایجاد مرکز فرهنگی دیگری هست، نهال جدیدی بکاریم ؟»
ناصر مهدوی، استاد دانشگاه، اسلامپژوه، مفسر و شارح مثنوی نیز با اشاره به خبر یورش ماموران شهرداری تهران به خانهاندیشمندان علوم انسانی نوشت، چنین خبری ممکن است برخی را در بهت و حیرت برده باشد اما برای او تعجب آور نبوده است.
مهدوی مینویسد، سر زدن چنین رفتاری “در فضای غمآلود و تیره دولت ابراهیم رئیسی” چندان عجیب محسوب نمیشود. ضمن آنکه شهردار تهران “شخصی است بنام زاکانی که در کینهورزی به دانشگاه و دانشجو و اهلنظر سابقه معلومی دارد.”
نعمت الله فاضلی، استاد دانشگاه نیز با اشاره به اقدامات زاکانی، خطاب به او گفت: «با این عملکردهای تمامیتخواهانه و تنگتر کردن فضای جامعه، دیر یا زود پشیمان خواهید شد.»
فاضلی افزود که مدیر کل دفتر مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری به صراحت گفته است، شهرداری میخواهد مدیریت و ساختار خانه اندیشمندان را تغییر دهد تا “استادان بسیجی و ارزشی و انقلابی اینجا بیایند.”
اصرار شهرداری تهران برای تبدیل شدن خانه اندیشمندان به جولانگاه چنین “استادانی” در شرایطی صورت میگیرد که این افراد، در حال حاضر تمامی تربیونها در بخشهای مختلف فرهنگی و اجتماعی و حتی فضای رسانهای را به کلی در اختیار گرفتهاند.
بودجه خانه اندیشمندان ۳ میلیارد تومان و بودجه خانه مداحان ۹ میلیارد تومان است
در همین حال اما محمد فاضلی ، جامعه شناس نیز به خبرآنلاین گفته است که:« بته بودجه شهرداری برای حقوق فرهنگی شهروندان بسیار ناچیز است، در جلسه، نماینده شهرداری یعنی معاونت اجتماعی و فرهنگی شهرداری مطرح کردند بودجه فرهنگی و اجتماعی که به خانه اندیشمندان اختصاص یافته سه میلیارد تومان است. این در حالی است که به خانه مداحان ۹ میلیارد تومان بودجه اختصاص یافته است. حال اگر مداحان که خودشان دارای کسب و کار وسیع و درآمد هستند، بتوانند ۹ میلیارد تومان دریافت کنند، چگونه است که برای خانه علوم انسانی کشور با دارای هزاران دانشجو و استاد ۳ میلیارد تومان در سال اختصاص مییابد؟»
این جامعه شناس هم چنین تاکید می کند که :«
شهرداری قصد دارد مدیریت خانه اندیشمندان را از اختیار مدیریت فعلی خارج کند، اما حتی اگر خانه اندیشمندان فقط به اندیشمندان و استادان غیر همسو با آقای زاکانی، تعلق داشته باشد که این گونه نیست، باید گفت این دست از استادان نیز حق دارند در فضای پایتخت، خرده مکانی اختصاصا به خود را در اختیار داشته باشند. شاید نزدیک به ۸۰ درصد استادان و اندیشمندان علوم انسانی کشور در تهران مستقر هستند. این اندیشمندان جز خانه اندیشمندان جای دیگری ندارند، به ویژه با ایجاد محدودیتهای سیاسی و امنیتی در دانشگاه ها، هیچ فضا و فرصتی به استادان داده نمیشود تا در دانشگاهها حضور داشته باشند، و فعالیت بکنند.
اما این که شهرداری ادعا میکند، چون ساختمان و بودجه این مرکز را پرداخت میکند پس حق دارد سیاستهای خودش را اعمال کند، از آن جا که شهردار بودجه را از عوارض دریافتی از شهروندان پرداخت میکند، هزینه کرد بودجه مذکور نیز باید برای تامین حقوق شهروندان باشد؛ بنابراین شهروندان حق دارند جایی داشته باشند که در آن گفت وگوی فکری و فرهنگی و همچنین گردهماییهایی برای بحث و گفتگو مستقل از دخالت شهرداری داشته باشند.»
