...تجربه دولت‌های حاکم بر اسرائیل و فهرست بلند ترورها و خیانت‌های آنان در نسل‌کشی فلسطینی‌ها به‌خوبی سیمای منفور آنان را نشان می‌دهد.

چگونه باید جنگ را متوقف کرد؟

یادداشت
روزهای گذشته سرزمین عزیز ایران مورد تهاجم گسترده و وحشیانه رژیم جنایت‌پیشه صهیونیستی قرار گرفت و تعدادی از عالی‌ترین فرماندهان ارشد نظامی، دانشمندان هسته‌ای و شهروندان عادی و بی‌دفاع کشور به شهادت رسیدند و بخشی از مراکز مهم پدافندی، صنعتی و مسکونی و… آسیب دیدند و خسارت‌هایی به مام وطن وارد شد.

جلیل سازگارنژاد
به گزارش گروه رسانه‌ای شرق، روزهای گذشته سرزمین عزیز ایران مورد تهاجم گسترده و وحشیانه رژیم جنایت‌پیشه صهیونیستی قرار گرفت و تعدادی از عالی‌ترین فرماندهان ارشد نظامی، دانشمندان هسته‌ای و شهروندان عادی و بی‌دفاع کشور به شهادت رسیدند و بخشی از مراکز مهم پدافندی، صنعتی و مسکونی و… آسیب دیدند و خسارت‌هایی به مام وطن وارد شد. اینک با عنایت به مفروضات زیر، این پرسش مطرح است که چگونه باید و می‌توان جنگ را متوقف کرد:
1- بر هیچ‌کس پوشیده نیست که رژیم اسرائیل یک نهاد غربی ساخته و با هدف ایجاد ساختاری نظامی و امنیتی برای بهره‌برداری و غارت منابع و ذخایر و سوءاستفاده از موقعیت استراتژیک جغرافیایی منطقه غرب آسیا و اجرای مأموریت‌های مهم تخریبی بین کشورها و ملت‌های خاورمیانه از یک سو و دورساختن فرقه ماجراجوی صهیونیستی از منطقه اروپا و غرب و انتقال قدرت مخرب ذاتی آن به خاورمیانه از سوی دیگر بوده است. برای تحقق چنین نیت شومی، دولت‌های غربی و ناتو به رهبری آمریکا در هفت دهه گذشته پیوسته از اقدامات تجاوزکارانه و جنایت‌های رژیم اسرائیل حمایت همه‌جانبه کرده‌اند.

فیلم لو رفته از پشت صحنه برنامه گوینده سابق درخصوص تبلیغ دمنوش لاغری فرم پرکن
2- ماهیت دولت اسرائیل به‌ویژه سران فعلی آن که عمدتا مانند نخست‌وزیرش از کارکنان سابق سازمان اطلاعاتی آمریکا (سیا) و از باندهای تبهکاری هستند که برای ایفای مأموریت‌های خرابکارانه به سرزمین‌های اشغالی گسیل شده‌اند، یک ماهیت تروریستی است…

…تجربه دولت‌های حاکم بر اسرائیل و فهرست بلند ترورها و خیانت‌های آنان در نسل‌کشی فلسطینی‌ها به‌خوبی سیمای منفور آنان را نشان می‌دهد.
3- ارتش رژیم صهیونیستی نمایشگاهی از برترین تجهیزات و امکانات نظامی و اطلاعاتی و امنیتی پیشرفته کشورهای غربی به‌ویژه آمریکا،‌ فرانسه، انگلیس و آلمان است. بنابراین تقابل نظامی با ارتش اسرائیل در واقع جنگ با آمریکا و متحدان غربی آن است؛ از این‌رو بین امکانات و تجهیزات نظامی ایران (با وجود پیشرفت‌ها و دستاوردهای قابل تحسین و شگفت‌انگیز آن) با اسرائیل و متحدانش توازن منطقی وجود ندارد. از طرفی به‌ دلیل هم‌مرز نبودن ایران و اسرائیل، امکان استفاده ایران از قدرت نیروی زمینی که امتیاز مهم و تجربه موفق در جنگ هشت‌ساله با رژیم بعث عراق بود، میسر نیست و ایران نمی‌تواند از این مزیت بهره ببرد.

4- براساس برخی تحلیل‌ها و شواهد موجود به نظر می‌رسد اسرائیل با چراغ سبز و حمایت گسترده اطلاعاتی و لجستیکی آمریکا و برخی از کشورهای اروپایی برای اجرای مأموریتی مهم از سوی ناتو تجاوز به خاک ایران را آغاز کرده است.

5- سکوت مرگبار بسیاری از کشورهای جهان به‌ویژه مدعیان حقوق بشر و سازمان‌های بین‌المللی در جنایات نسل‌کشی اسرائیل در غزه، لبنان و… و عدم محکومیت واقعی در تجاوز به ایران نشان‌دهنده آن است که نمی‌توان امیدی به مداخله و حسن نیت آنها برای توقف تجاوز و جنگ و ایجاد صلح داشت.

بنابراین با توجه به موارد پیش‌گفته باید دید چگونه می‌توان جنگ را متوقف و آتش آن را خاموش کرد؟ با مذاکره یا مقابله یا ترکیبی از آنها؟ اما قبل از انتخاب هر روش:

الف: در گام نخست باید جلسه‌ای فوری با حضور نخبگان و خردمندان سیاسی و نظامی مجرب و دلسوز کشور برگزار و با نگرش جامع به موضوع، یک برنامه و راهکار فراگیر و همه‌جانبه برای اقدامات بازدارنده در حوزه‌های سیاسی، نظامی، دیپلماسی و… را تدوین کرد و به مرحله اجرا گذاشت. اگر بپذیریم که این امر یک موضوع ملی است، باید به ‌دور از نگاه‌های جناحی از همه ظرفیت‌های کشور و ازجمله مدیران باتجربه و ارشد گذشته مانند سیدمحمد خاتمی،‌ حسن روحانی، جواد ظریف،‌ علی‌اکبر صالحی، موسویان و… و کارشناسان مجرب و دیپلمات‌های خوش‌فکر و باسابقه و فرماندهان نظامی و امنیتی خبره بهره جست. همان‌گونه که رهبری در پیام خود اظهارنظر‌ها و بیانیه‌های مقامات و جناح‌های مختلف کشور را پشتوانه تصمیم خود برای مقابله با دشمن قلمداد کردند، همین دیدگاه‌ها می‌تواند در طرح ایده‌های سازنده، کارساز و راهگشا مفید واقع شود و گامی در جهت دورکردن کشور از جنگ باشد.

ب: در کنار راهکار مقابله با دشمن باید از ظرفیت مذاکره ‌با وساطت و میانجیگری کشورهای دوست و تأثیرگذار مانند چین (که در مسئله ارتباط ایران با عربستان تجربه موفقی به ‌جای گذاشت)، مصر، عمان و… مسیر بازگشت به میز مذاکره و گفت‌وگوی رودررو بهره جست تا گام دیگری برای توقف جنگ برداشته شود.

ج: حفاظت از جان فرماندهان نظامی، دانشمندان هسته‌ای و مدیران سیاسی و شهروندان که از مهم‌ترین سرمایه ملی کشورند و در مسیر نفوذ اطلاعاتی دشمن قرار دارند باید به‌‌جد در دستور کار نهادهای امنیتی قرار گیرد. موضوع نفوذ جاسوسان اسرائیلی در کشور از دیرباز مورد تذکر جدی دلسوزان وطن قرار گرفته که متأسفانه کمتر بدان توجه شده است. انتظار می‌رود در این مقطع حساس با هوشمندی، تمام مسیرهای نفوذ بیگانگان شناسایی و مسدود شود.

د: خلاقیت و ابتکار، دقت و خردمندی و پرهیز از اقدامات احساسی و غیرعقلانی و شتاب‌زده در مواجهه با دشمنی که سازمان‌یافته و با اطلاعات کامل و برنامه جامع و گسترده به سرزمین ما تجاوز کرده بسیار ضروری است. در مقابله با رژیم اسرائیل نیز باید از توان و تجهیزات نظامی خود حداکثر حفاظت و بهره‌داری بهنگام و مؤثر را داشته باشیم و مستند به برنامه جامع با آن روبه‌رو شویم.

ه: فصل مشترک و خواست و اولویت ملت ایران از هر قوم و مذهب و نگرش فکری و سیاسی، حفظ تمامیت ارضی، استقلال و امنیت ایران است و هر راهکار عقلانی و خردمندانه و جامع‌نگرانه‌ای که در تحقق این خواست ملی مؤثر باشد، مورد حمایت همگانی خواهد بود. مذاکره، مقابله یا ترکیبی از آنها و هر ابتکار خلاقانه‌ای که منجر به توقف جنگ شود، مورد استقبال قرار خواهد گرفت.

یاد همه شهیدان سرافراز وطن به‌ویژه شهدای حملات اخیر اسرائیل را گرامی می‌داریم و به روح بلندشان درود می‌فرستیم و با خانواده‌های داغدارشان ابراز همدردی می‌کنیم.

مطالب مرتبط

روزنامه‌نگار مصری– عبدالمجيد الشرفي:مترجم علی سرداری

او خواستار لغو برخی احکام فقهی می‌شود که آنها را ناعادلانه می‌داند؛ از جمله قوانین مربوط به ارث، ازدواج و طلاق. شرفی تأکید می‌کند که قرآن اصولی را در خود دارد که عدالت را ترویج می‌کنند و این اصول باید مبنای هر تفسیر جدیدی برای دستیابی به برابری جنسیتی در جوامع مسلمان باشند.
با وجود حمایت شرفی از اصلاحات دینی، او به ضرورت جدایی دین از دولت باور دارد. به اعتقاد او، اسلام نیازی به تحمیل از سوی قدرت سیاسی ندارد و باید در چارچوب آزادی فردی عمل کند. شرفی معتقد است دولت مدرن باید سکولار باشد و رابطه دین و سیاست باید در چارچوب حقوق بشر و دموکراسی تعریف شود.

صبحی نایل، محقق مصری — مترجم: علی سرداری


او ادعا می‌کند که «تشکیل جامعه اسلامی یک ضرورت انسانی و یک الزام فطری است» و «نظام اسلامی بر اساس عدالت خدا قضاوت می‌کند، با ترازوی خدا وزن می‌کند و پرچم عدالت اجتماعی را تنها به نام خدا برافراشته و آن را پرچم اسلام می‌نامد؛ آن را با هیچ نام دیگری پیوند نمی‌دهد و بر آن می‌نویسد: لا اله الا الله». «جامعه اسلامی جامعه‌ای است که تمام سبک زندگی اسلامی را اتخاذ می‌کند.» چنین شعارهایی عمیقاً—و شاید حتی به‌گونه‌ای جادویی—در میان مسلمانان طنین‌انداز می‌شود. آرزوی هر مسلمانی نظامی است که مطابق عدالت خداوند عمل کند و بر اساس وحی او حکم نماید. اما قطب خود این نظام را تعریف و اداره می‌کند و هرگونه مخالفت با آن را مخالفت با خداوند می‌شمارد.

نویسنده: احمد الدباوی (مصر)مترجم علی سرداری

روشنگری در آثار طه حسین محدود به مسائل ادبی، تاریخی یا آموزشی نبود؛ بلکه به حوزه سیاست نیز گسترش یافت. سیاست هرگز از پروژه او غایب نبود، به‌ویژه پس از آنکه دولت وفد، پیش از انقلاب ۲۳ ژوئیه ۱۹۵۲، او را وزیر آموزش کرد. از آن زمان، او عملاً سیاست را در خدمت آموزش قرار داد. طه حسین سیاست و آموزش را درهم آمیخت. هنگامی که از دموکراسی به‌عنوان وسیله دستیابی به آزادی سیاسی سخن می‌گفت، آن را ضروری می‌دانست، اما آن را ناگزیر به آموزش پیوند می‌زد. او باور داشت که بدون آزادی فکری و علمی، آزادی سیاسی وجود نخواهد داشت. این دو آزادی، دو روی یک سکه‌اند. او می‌گوید: «نظام دموکراتیک باید زندگی، آزادی و صلح را برای همه شهروندان تضمین کند. من باور ندارم که دموکراسی بتواند هیچ‌یک از این‌ها را تضمین کند، مگر آنکه آموزش ابتدایی همگانی را ـ خواه مردم بخواهند، خواه نخواهند ـ فراهم کند. برای اینکه دموکراسی زندگی را تضمین کند، باید پیش از هر چیز آزادی انتخاب میان مکاتب فکری گوناگون را فراهم سازد؛ مکاتبی که افراد را قادر می‌سازد امرار معاش کنند.»