ایتامار بنگویر، وزیر امنیت ملی اسرائیل و یک فاشیست افراطی، پس از انتشار صحنههایی از توهین او به فعالان «ناوگان مقاومت جهانی» که در بندر اشدود بازداشت شده بودند، موجی از خشم، محکومیت و انتقاد جهانی را علیه اسرائیل برانگیخت. این فعالان پس از آن بازداشت شدند که نیروهای اشغالگر اسرائیل کشتیهای آنان را در آبهای بینالمللی، در مسیر نوار غزه، رهگیری کردند. صحنههای منتشرشده که شامل توهین و اتهام حمایت از تروریسم علیه فعالان همبستگی بود ــ در حالی که آنان با دستبند و چشمبند دیده میشدند ــ بازتاب گستردهای یافت و این رفتار فاشیستی را محکوم کرد. این تصاویر نهتنها به دلیل خودِ اقدام تحقیرآمیز، بلکه به دلیل رسوایی انتشار عمومی آن، شوک بینالمللی ایجاد کرد؛ زیرا بار دیگر حقیقت اقدامات شنیع اسرائیل را آشکار ساخت و نشان داد که دولت اشغالگر بر پایه خشونت ساختاری و نقض حقوق بشر بنا شده است؛ نهتنها علیه فلسطینیان، بلکه حتی علیه کسانی که با آنان ابراز همبستگی میکنند.
کشورهای اتحادیه اروپا از جمله فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، هلند و بلژیک، به همراه کانادا، استرالیا و نیوزیلند، سفرای اسرائیل را در اعتراض به این سوءاستفاده و تحقیر احضار کردند و از دولت اشغالگر خواستند عذرخواهی کند. ترکیه، ایرلند، کره جنوبی و دیگر کشورها نیز این رفتار را محکوم کردند. سازمانهای برجسته بینالمللی حقوق بشر، از جمله عفو بینالملل، پنهانکاری و شکنجههای روانی اعمالشده علیه فعالان همبستگی را محکوم کردند و سازمان حقوق بشری «عداله» موارد تهدید و سوءاستفاده را مستند ساخت.
فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر سازمان ملل در امور سرزمینهای فلسطینی، تأکید کرد که «محکوم کردن تحقیر فعالان کافی نیست». در همین راستا، جورجیا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، خواستار آن شد که علاوه بر محکومیت رفتار مقامات اشغالگر با فعالان «ناوگان مقاومت جهانی»، گامهایی عملی همچون تعلیق توافقنامه همکاری با اتحادیه اروپا برداشته شود. این درخواست نشاندهنده ضرورت اعمال اقدامات تنبیهی و طرح دعوی علیه دولت اشغالگر است و نباید موضوع را تنها به شخص بنگویر محدود کرد. این امر درباره تمام کشورهایی صدق میکند که رفتار بنگویر را محکوم کردهاند، در حالی که پیشتر دولت راست افراطی به رهبری بنیامین نتانیاهو ــ که تحت تعقیب دادگاه کیفری بینالمللی است ــ عملیات گسترده سوءاستفاده علیه فلسطینیان را انجام داده بود. نتانیاهو این بار تلاش کرد از اقدامات بنگویر فاصله بگیرد و مدعی شد «نحوه برخورد وزیر بنگویر با فعالان با ارزشها و معیارهای اسرائیل همخوانی ندارد»، در حالی که همین «ارزشها و معیارها» با جنگ نسلکشی و گرسنگیدادن به میلیونها فلسطینی کاملاً همخوان است.
بنگویر، که اکنون وزیر امنیت ملی اسرائیل است، یکی از چهرههای فاشیست دولت اشغالگر به شمار میرود و از صفوف «بریت هابیریونیم» (اتحاد متعصبان)، مشهورترین گروه افراطی اسرائیل، برخاسته است. او بارها اعلام کرده که به «برتری یهودیان» باور دارد و آشکارا از بهکارگیری خشنترین روشها علیه فلسطینیان در هر کجا که باشند حمایت میکند. او را میتوان به موجودی هار و نفرتانگیز تشبیه کرد که با شدت تمام به عربهایی که نسبت به آنان نفرت مطلق دارد حمله میکند و از اعتراض به هر کسی که جرأت انتقاد از تجاوزات شهرکنشینان و اقدامات فاشیستی در کرانه باختری را داشته باشد، دریغ نمیکند.
موضوع تنها به سوءاستفاده از فعالان همبستگی محدود نمیشود؛ بلکه به کل کارنامه این فاشیست بازمیگردد. او پیشتر در صحنهای جنجالی، همراه با برخی اعضای حزبش در کنست، در جریان بررسی پیشنویس قانون اعدام برای زندانیان فلسطینی محکوم به کشتار اسرائیلیها، سنجاقهایی به شکل حلقه طناب دار نصب کردند. این قانون که بنگویر پدرخوانده آن است، در پایان مارس گذشته در کنست تصویب شد. کشورهای اروپایی، با وجود مخالفت با مجازات اعدام و ماهیت نژادپرستانه و تبعیضآمیز این قانون، تنها به محکومیت و انتقاد بسنده کردند؛ در حالی که این قانون نقض آشکار ارزشهای انسانی و کنوانسیونهای بینالمللی است که حقوق زندانیان را تضمین میکند و رفتار ظالمانه یا غیرانسانی را ممنوع میسازد. بدتر آنکه دولت دونالد ترامپ تصویب این قانون را با ادعای «احترام به حاکمیت اسرائیل» توجیه کرد؛ اقدامی که در چارچوب حمایت بیسابقه آمریکا از تمام اقدامات دولت اشغالگر قرار میگیرد و آن را در ادامه رفتارهای فاشیستیاش جسورتر میسازد.
بنگویر همچنین راهپیماییهای تحریکآمیزی در داخل فلسطین ترتیب داده است؛ از جمله یورش به شهرهای کفر قاسم، ناصره، امالفحم و وادی عاره، جایی که خواستار آوارگی «اعراب ۱۹۴۸» شد و آنان را «بمب ساعتی» تهدیدکننده «یهودیت اسرائیل» خواند. در آوریل ۲۰۲۴، او یک واحد پلیس ویژه شامل بازرسان نظامی و اعضای پلیس مهاجرت تشکیل داد تا فعالان چپ اسرائیلی و فعالان همبستگی خارجی در کرانه باختری را تعقیب و اخراج کند؛ اقدامی که نشان میدهد تاریخ او سرشار از رفتارهای نژادپرستانه و فاشیستی است.
پرسش اساسی این است: چه چیزی باعث شده بنگویر ــ که بسیاری از اعضای دولت اسرائیل تفاوت چندانی با او ندارند ــ بر اقدامات وحشیانه خود پافشاری کند؟ این مسئله به احزاب و نیروهایی بازمیگردد که او را قادر ساختهاند به قلدری علیه فعالان صلحجوی بینالمللی متوسل شود؛ فعالانی که تنها تلاش نمادینی برای رساندن دارو و غذا به فلسطینیان محاصرهشده در نوار غزه انجام دادند. آیا او با مواضع خستهکننده اروپا، یا با بیعملی جامعه جهانی در برابر اقدامات اسرائیل، یا با حمایت نامحدود آمریکا از جنبش راست فاشیست و نژادپرست حاکم بر دولت عبری ــ با پشتیبانی همتایانش در کنگره و دیگر نهادهای تأثیرگذار آمریکا ــ تقویت شده است؟
منبع العربی الجدید
نصراله نجات بخش
پرسش اصلی این نوشتار آن است که چرا نیروهایی که خود را حامل آزادی و عدالت میدانستند، در بزنگاه های تاریخی نتوانستند بهبدیلی پایدار در برابر استبداد بدل شوند؟ از تجربه مشروطه و جبهه ملی تا انقالب ۱۳۵۷ و تشکل های نوبنیاد خارج از کشور، یک مسئله همچنان پابرجاست: فاصله میان آرمانهای اعالم شده و رفتار واقعی احزاب. این کتاب کوششی است برای آسیب شناسی همین فاصله؛ فاصله ای میان مرامنامه و عمل، میان آزادیخواهی و انحصارطلبی، میان نقد استبداد و بازتولید شیوه های اقتدارگرایانه در درون گروه های سیاسی.
- 1405/03/14
