واشنگتن – «القدس العربی»:

فعالان ناوگان جهانی پایداری پس از دستگیری در پی توقیف ناوگان عازم غزه، وارد فرودگاه سائوپائولو شدند – (رویترز)

ناوگان بین‌المللی مقاومت خواستار تحقیق درباره «همدستی آمریکا» در عملیات بازداشت و شکنجه توسط نیروهای اسرائیلی شد فعالان ناوگان جهانی پایداری پس از دستگیری در پی توقیف ناوگان عازم غزه، وارد فرودگاه سائوپائولو شدند – (رویترز)
رائد صالح
فعالان ناوگان جهانی پایداری پس از دستگیری در پی توقیف ناوگان عازم غزه، وارد فرودگاه سائوپائولو شدند – (رویترز)
واشنگتن – «القدس العربی»: «ناوگان جهانی پایداری» خواستار تحقیق درباره آنچه «همدستی ایالات متحده» در «آدم‌ربایی، شکنجه و تجاوز غیرقانونی» علیه فعالان، روزنامه‌نگاران و پزشکان آمریکایی و بین‌المللی به دست نیروهای اسرائیلی در جریان تلاش آنها برای شکستن محاصره دریایی نوار غزه توصیف شده، شد.
به گزارش پلتفرم کامن دریمز، تیم رسانه‌ای ناوگان «سما» در بیانیه‌ای اعلام کرد که انتشار شهادت‌های ۴۲۸ شرکت‌کننده که گفته‌اند «به‌طور غیرقانونی ربوده شده‌اند» آغاز شده است؛ شهادت‌هایی که به گفته آنها نقش «غیرقابل انکار» آمریکا در سوءاستفاده‌هایی که داوطلبان بشردوستانه متحمل شده‌اند را نشان می‌دهد.
در این بیانیه آمده است که این نقش «محدود به حمایت دیپلماتیک وزارت امور خارجه آمریکا یا امتناع سفارت از ارائه کمک به خانواده‌های آمریکایی که به دنبال اطلاعات هستند، نیست»، بلکه شامل کشتی‌ای که شرکت‌کنندگان در آن بازداشت شده‌اند و همچنین سلاح‌های مورد استفاده در بازداشت‌ها و سوءاستفاده‌ها نیز می‌شود.
این ناوگان خاطرنشان کرد که کشتی آبی–خاکی INS Nahshon که به گفته آنها با بودجه دولت آمریکا در لوئیزیانا ساخته شده، در تلاش‌های قبلی برای اعزام ناوگان به غزه نیز برای بازداشت فعالان استفاده شده بود؛ فعالانی که برخی از آنها به دلیل شکستگی‌ها و جراحات جدی نیازمند درمان پزشکی شدند.
طبق این بیانیه، بازداشت‌شدگان – از جمله پزشکان، روزنامه‌نگاران و فعالان – یکی‌یکی به یک کانتینر حمل‌ونقل تاریک منتقل شدند؛ جایی که به گفته خودشان، مورد حملات فیزیکی مکرر سربازان قرار گرفتند، در حالی که سایر بازداشت‌شدگان صدای فریادها را از بیرون می‌شنیدند.
یاسین بنجلون، یکی از شرکت‌کنندگان، گفت که بلافاصله پس از دستگیری مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است. او افزود: «به سرم و سپس به دنده‌هایم ضربه زدند… بعد افتادم و شروع کردند به لگد زدن. دقایق برایم مثل یک ابدیت بود.»
طبق گزارش کامن دریمز، دکتر جهان علیا محمد نورالدین، پزشک مالزیایی حاضر در این ناوگان، گفت که علاوه بر آسیب‌های جدی مغزی از جمله ضربه مغزی و آسیب به چشم و گوش، ۳۵ مورد شکستگی یا دررفتگی استخوان را در میان شرکت‌کنندگان ثبت کرده و ۱۴ مورد ادعای تجاوز جنسی نیز گزارش شده است. او افزود که خود نیز مورد ضرب‌وشتم، خفگی و تحقیر قرار گرفته، از جمله اینکه حجابش به زور از سرش برداشته شده است.
در این بیانیه اشاره شده است که برخی از سلاح‌های مورد استفاده برای متفرق کردن و دستگیری شرکت‌کنندگان – مانند نارنجک‌های بی‌حس‌کننده و مهمات فلزی – دارای علائم تولیدی شرکت Combined Systems Inc. و شرکت تابعه آن در پنسیلوانیا، Combined Tactical Systems بوده‌اند.
فعالان گفتند که این سلاح‌ها در فضاهای بسته و از فاصله نزدیک علیه افرادی که نشسته یا خوابیده بودند استفاده شده است؛ اقدامی که به گفته آنها نقض دستورالعمل‌های سازنده محسوب می‌شود.
این گزارش به نقل از جاش پال، مقام سابق وزارت خارجه آمریکا که در اعتراض به سیاست‌های تسلیحاتی اسرائیل استعفا داد، می‌گوید انتقال تسلیحات باید مطابق قوانین آمریکا باشد و استفاده از تجهیزات آمریکایی در «بازداشت‌های غیرقانونی، شکنجه و تجاوز جنسی» پرسش‌های حقوقی جدی درباره این معاملات ایجاد می‌کند. او همچنین به حادثه ماوی مرمره در سال ۲۰۱۰ اشاره کرد که در آن فعالان در جریان حمله اسرائیل به یک ناوگان کمک‌رسانی به غزه کشته شدند.
ناوگان جهانی مقاومت، دولت آمریکا را به ادامه حمایت گسترده نظامی و دیپلماتیک از اسرائیل – از جمله میلیاردها دلار کمک نظامی و استفاده از حق وتو در شورای امنیت – متهم کرد و استدلال کرد که این حمایت، واشنگتن را به شریک مستقیم در نقض‌های ادعایی تبدیل می‌کند.
این ناوگان همچنین خاطرنشان کرد که جنگ علیه غزه از اکتبر ۲۰۲۳ منجر به شهادت و مجروح شدن صدها هزار فلسطینی، علاوه بر آوارگی و گرسنگی گسترده شده است؛ در حالی که پیگیری‌های حقوقی بین‌المللی، از جمله طرح دعوی در دیوان بین‌المللی دادگستری و احکام دیوان کیفری بین‌المللی علیه مقامات اسرائیلی به اتهام جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت ادامه دارد.
این بیانیه در پایان از دولت آمریکا خواست تحقیقاتی درباره استفاده از سلاح‌های آمریکایی در این تخلفات آغاز کند، ارسال سلاح به اسرائیل را تا زمان تکمیل تحقیقات به‌طور موقت متوقف سازد و به آنچه «حمایت نظامی و دیپلماتیک بی‌قید و شرط» از اسرائیل توصیف شده، پایان دهد.

مطالب مرتبط

نصراله نجات بخش

پرسش اصلی این نوشتار آن است که چرا نیروهایی که خود را حامل آزادی و عدالت میدانستند، در بزنگاه های تاریخی نتوانستند بهبدیلی پایدار در برابر استبداد بدل شوند؟ از تجربه مشروطه و جبهه ملی تا انقالب ۱۳۵۷ و تشکل های نوبنیاد خارج از کشور، یک مسئله همچنان پابرجاست: فاصله میان آرمانهای اعالم شده و رفتار واقعی احزاب. این کتاب کوششی است برای آسیب شناسی همین فاصله؛ فاصله ای میان مرامنامه و عمل، میان آزادیخواهی و انحصارطلبی، میان نقد استبداد و بازتولید شیوه های اقتدارگرایانه در درون گروه های سیاسی.

دکتر مولای احمد صابر نویسنده مراکشی:مترجم علی سرداری

این روند ایدئولوژیک، به تحریف «نمادهای فرهنگی» ملی و به حاشیه‌راندن پوشش‌های سنتی متناسب با محیط‌های گوناگون ـ مانند پوشش‌های روستایی و واحه‌ای ـ انجامیده و آنها را قربانی یک «لباس استاندارد» فراملی کرده است که در خدمت هویت سازمانی قرار دارد. بدین ترتیب، حیا از یک «فضیلت درونی» و بخشی از آداب اجتماعی، به «ابزار طرد» سیاسی تبدیل شده و نماد را از زیبایی و خودانگیختگی‌اش تهی کرده است. رهایی روسری از این قید ایدئولوژیک و بازگرداندن آن به فضای فرهنگی و زیبایی‌شناختی‌اش، نقطه آغاز بهبود جامعه و بازگشت به وضعیت طبیعی آن است؛ وضعیتی که در آن دین رابطه‌ای والا میان فرد و خداست و حیا و عفت واقعی در هماهنگی با رودخانه‌ها و نور خورشید معنا می‌یابد، نه در چارچوب «وسواس بصری» ایدئولوژی‌ای که خودانگیختگی اجتماعی را به نبردهای سیاسی بر سر یک تکه پارچه تقلیل داده و وسعت دین را به نفع تنگنای فضاهای محصور مصادره کرده است.

احراز هویت «ملیت»

«احراز هویت ملیت» (با الهام از معنی این واژه که باز‌تعریف و تایید مجدد هویت یک فرد است) در ایران امروز جز با تشخص یافتن دوباره مردم - با همه تکثر و گونه‌گونی موجود- در عرصه عمومی ممکن نیست.تلاش‌های نظری عزت سحابی برخلاف تئوری‌های قدرت‌محور و ضدتکثر ستیز «ایرانشهری» جواد طباطبایی و ناسیونالیسم شیعی- ایرانی جمهوری اسلامی، می‌تواند نکته اتکایی برای شروع یک حرکت ملی نظری- عملی در میان نخبگان سیاسی و فرهنگی و بخش‌های خواهان اصلاح در حاکمیت باشد.اگر گفته شده است «قانون برای مردم است و نه مردم برای قانون» به الهام از آن تاکید باید کرد که «آرمانها برای مردم است و نه مردم برای آرمانها»- حتی اگر شعارها رَدای «تقدس ملت » بر تن کند.