ملی مذهبی _ سه سال از آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی» میگذرد؛ جنبشی که با خون ژینا (مهسا) امینی در شهریور ۱۴۰۱ جرقه خورد و در کوتاهزمانی به یکی از بزرگترین حرکتهای اجتماعی تاریخ معاصر ایران بدل شد. سه سال پس از این خیزش سراسری، جمهوری اسلامی در انتقامجویی خونین از آن قیام، همچنان حاضران و فعالان آن را به پای چوبه دار میکشد.
از اعتراضات ۱۴۰۱ تا امروز، بیش از ۳۱۷۵ نفر اعدام شدهاند. در میان این قربانیان، ۴۹ زندانی سیاسی-عقیدتی و ۹۵ زن حضور دارند؛ آماری که نه تنها ابعاد هولناک نقض حقوق بشر را نشان میدهد بلکه بهوضوح بیانگر آن است که حکومت قصد دارد با سیاست وحشت و حذف، صدای جنبش اجتماعی را خاموش کند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به یاد ژینا امینی و همه جانباختگان جنبش «زن، زندگی، آزادی»، هشتاد و ششمین هفته اعتصاب خود را در ۵۲ زندان مختلف برگزار کرده است. در اطلاعیه این کارزار آمده است که اگرچه «حکومت استبدادی با گشودن گلوله به روی جوانان و زنان و شلیک به چشمان معترضان به ظاهر توانست آن را سرکوب کند»، اما در تداوم اعتراضات دی ۹۶ تا آبان ۹۸ و سرانجام خیزش ۱۴۰۱، «مقاومت در کوچهها و خیابانها همچنان ادامه دارد». کارزار همچنین یاد و خاطره نوید افکاری، کشتیگیر که در ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ به دار آویخته شد، را گرامی داشته است؛ نامی که به یکی از نمادهای ایستادگی در راه آزادی و عدالت بدل شده است.
دستکم ۳۴ زندانی در هفته گذشته اعدام شدند
اعدامها در هفتههای اخیر به شکلی فزاینده ادامه یافته است. تنها در هفته گذشته دستکم ۳۴ زندانی اعدام شدهاند و از ابتدای شهریور تاکنون بیش از ۱۲۶ نفر به دار آویخته شدهاند. این اعداد و ارقام بارومتر یک فاجعه انسانی لاینقطع هستند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» همچنین صدور حکم اعدام برای پژمان توبرهریزی، ۳۱ ساله و متولد کرمانشاه، را محکوم کرده است. او در ۹ بهمن ۱۴۰۳ در تهران بازداشت شد و از همان ابتدا تحت فشار شدید نیروهای امنیتی قرار گرفت. مأموران وزارت اطلاعات در تیرماه ۱۴۰۴ با یورش شبانه به منزل پدریاش خانواده او را آزار دادند. دادگاه او در ۱۰ شهریور در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی عموزاد برگزار شد و در نهایت به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق «مفسد فیالارض» شناخته و به اعدام محکوم گردید.
ناصر بکرزاده، ۲۶ ساله و اهل ارومیه، نیز به اعدام محکوم شده است. او طی دو سال گذشته چندین بار بازداشت و آزاد شد. در آبان ۱۴۰۳ توسط شعبه ۳ دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی نجفزاده به اعدام محکوم گردید. این حکم در دیوان عالی کشور نقض شد، اما در دادگاه همعرض بار دیگر به اعدام محکوم شد.
همچنین روز پنجشنبه ۲۰ شهریور، مقامهای قضایی ایران یک زوج افغانستانی، حدیقه عبادی و یونس مزارشمس، را در زندان مرکزی قزوین اعدام کردند. گزارشها نشان میدهد که از ابتدای سال ۲۰۲۵ تاکنون دستکم ۵۹ شهروند افغانستانی در ایران به دار آویخته شدهاند.
در اطلاعیه هفتگی خود، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» همچنین با خانواده محمد رشیدی، کارگر معدن در شهرستان سقز که به دست نیروهای حکومت کشته شد، ابراز همدردی کرده است. در متن اطلاعیه آمده است: تا لغو کامل مجازات اعدام و برقراری عدالت واقعی در ایران از پا نخواهیم نشست و این صدای رسای عدالتخواهی و دفاع از حقوق و کرامت انسانی را هر هفته با قدرت بیشتری فریاد خواهیم زد.
