عضو مجمع تشخیص در واکنش به مصاحبه اخیر دکتر ابراهیم یزدی با بیان اینکه ملی ـ مذهبیها میخواهند آیت الله خمینی را فردی خشن، قدرتطلب و انحصارطلب معرفی کنند، گفت: آنها وانمود میکنند ملی ـ مذهبیها به امام(ره) خط دادهاند.
حجتالاسلام محمود محمدیعراقی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در گفتوگو با فارس با ادعای تحریف تاریخی نقش آقای خمینی در پیروزی انقلاب اسلامی اظهار داشت: در سالگرد انقلاب برخی از چهرههای ملیمذهبی با نشریات اصلاحطلب مصاحبه کردهاند و در آن دروغ پردازی و تهمتهایی نسبت به امام (ره) و انقلاب مطرح کردهاند.
محمدی عراقی ادامه داد: ابراهیم یزدی در خاطرات خود مدعی شده ما و بازرگان تلاش کردیم که به خاطر جلوگیری از خونریزی، کاری کنیم که بختیار استعفا دهد و در واقع انتقال قدرت به صورت مسالمتآمیز صورت بگیرد و برای این کار بختیار را هم راضی کردیم اما این کار انجام نشد؛ حتی امیرانتظام دراینباره میگوید امام با اینکه قول داده بودند اما زیر قول خود زدند.
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه این جریان میخواهد آیت الله خمینی را فردی خشن، قدرتطلب و انحصارطلب معرفی کند، گفت: آنها در عین حال چهرهای بسیار انساندوست از ملی مذهبیها ارائه میدهند و وانمود میکنند بر میانهروی و عدم افراطیگری تاکید داشتهاند و این قضیه القا میکند که امام و اطرافیان ایشان افراطی بودهاند.
وی با اشاره به بخش دیگری از نوع تحریف ملی-مذهبی ها از تاریخ انقلاب تصریح کرد: آنها سعی دارند وانمود کنند که ملیمذهبیها به امام خط دادهاند و کارهای خوب در انقلاب صرفاً بر اساس تفکر آنها صورت گرفته است.
این ادعا در حالی مطرح شده که اخیرا دکتر ابراهیم یزدی در مصاحبه با مهرنامه بخشی از خاطرات خود را در مورد حوادث قبل و بعد از انقلاب و همچنین فعالیت های سیاسی خود از دوران جوانی تا کنون بیان کرده است.
این عضو مجمع در شرایطی مدعی تحریف تاریخ انقلاب از سوی ملی-مذهبی ها شده که به گواهی ادعاهای دوستانش، نهضت آزادی و شخصیت های برجسته آن از جمله بازرگان ، یزدی و سحابی از مخالفان سرسخت اعدام ها بوده اند. در نظر این افراد ملی-مذهبی ها به رویکرد سازشکارانه ، اصلاحی و نرم با مخالفان سال های نخست انقلاب متهم بوده اند.
یکی از اتهامات دولت بازرگان عدم قاطعیت در برابر بقایای رژیم شاه بوده است. همچنین در نظر روحانیون وقت حاکم بر انقلاب، تلاش های دولت موقت برای جلوگیری از اعدام های بی ضابطه به عنوان اقدامی ضد انقلابی محسوب می شد.
ملی-مذهبی ها علاوه بر مخالفت با اعدام های بی ضابطه و تندروانه دهه شصت به صورت علنی نسبت به کشتار سال 67 نیز اعتراض کرده اند که بیانیه نهضت آزادی در این مورد مصداق بارز این اعتراض است.
با این وجود نیروهای ملی-مذهبی به رغم صراحت در بیان مواضع، همواره تلاش کرده اند در مسیر میانه روی و اعتدال حرکت کنند و در عین حال از بیان صریح نقد ها بدون هراس از هزینه های سنگین آن ابایی نداشته اند.
