فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی، در نامه ای خطاب به فرزند جانباز خویش، ضمن تقدیر از وی، از برخوردهای صورت گرفته با وی ابراز تاسف کرد.
به گزارش سحام نیوز، خانم کروبی در بخشی از این پیام کوتاه با ذکر خاطره ای از روزهای نخستین تولد فرزندش، آورده است: “به خوبی به یاد دارم و هرگز فراموش نخواهم کرد هنگامی را که متولد شد، در حالی که پدرش مدتی بود که درسال ۴۶ در زندان انفرادی قزل قلعه زندانی بود. ایشان بعد از ماه ها که به زندان قصر انتقال یافت، برای اولین بار و پشت میله ها فرزندش را رویت کرد.”
آقای کروبی، چه قبل از انقلاب و چه اکنون، بارها در مبارزات خود علیه حکومت های استبدادی، طعم زندان و شکنجه را چشیده است. خانم فاطمه کروبی نیز طی آن دوران، نه تنها وظیفه تربیت و بزرگ نمودن فرزندان را به عهده داشت؛ بلکه دوشادوش همسر خویش، پس از انقلاب به عنوان یکی از مدیران برجسته، مشغول به فعالیت بود. ایشان معاونت وزارت کار و نیز نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای اسلامی و دبیرکلی مجمع اسلامی بانوان را در کارنامه کاری خود دارد.
همسر مهدی کروبی، در بخش پایانی نامه خود خطاب به فرزند دوم خود چنین آورده است: “از اینکه در جنگ تحمیلی هشت ساله در عملیات های متعدد حضور داشتی و در عملیات کربلای ۵ بیش از ۶۰% از سلامتی ات را از دست دادی، موجب افتخار و سرافرازی ماست. اگرچه متاسفم که اکنون و در جمهوری اسلامی که ثمره رشادت های شهدا، جانبازان و ایثارگران می باشد، مورد بی مهری مسئولان دانشگاه قرار گرفتی، تا آنجا که از تدریس محرومت نمودند. ”
محمد تقی کروبی یک پا و یک گوش خود را در جریان این عملیات از دست داد. وی تحصیل کرده حقوق قضایی در دانشگاه تهران و نیز دکترای حقوق بین الملل از کشور انگلستان است.
متن کامل نامه فاطمه کروبی به فرزندش، بدین شرح است:
ولادت پرچمدار کربلا و روز جانباز را به تمامی عزیزان جان برکف، بویژه فرزند عزیزم دکتر محمد تقی کروبی تبریک عرض می نمایم. به خوبی به یاد دارم و هرگز فراموش نخواهم کرد هنگامی را که متولد شد، در حالی که پدرش مدتی بود که درسال ۴۶ در زندان انفرادی قزل قلعه زندانی بود. آقای کروبی بعد از ماه ها که به زندان قصر انتقال یافت، برای اولین بار و پشت میله ها فرزندش را رویت کرد.
درهمان زمانی که در قم بودیم همین عکس را به همراه وسایل داخل بند، برای پدرش به زندان فرستادم.
حال، فرزندم!
از اینکه در جنگ تحمیلی هشت ساله در عملیات های متعدد حضور داشتی و در عملیات کربلای ۵ بیش از ۶۰% از سلامتی ات را از دست دادی، موجب افتخار وسرافرازی ماست. اگرچه متاسفم که اکنون و در جمهوری اسلامی که ثمره رشادت های شهدا، جانبازان و ایثارگران می باشد، مورد بی مهری مسئولان دانشگاه قرار گرفتی، تا آنجا که از تدریس محرومت نمودند.
سلامتی و سعادت را از خداوند متعال برای تو و همه ایثارگران و جانبازان عزیز، خواستارم.
فاطمه کروبی
۴تیرماه ۱۳۹۱
