حسن یوسفی اشکوری از فعالان ملی- مذهبی که رابطه دوستانه نزدیکی با سران نهضت آزادی ایران داشته طی بیانیه ای درگذشت دکتر احمد صدر حاج سیدجوادی را تسلیت گفت. در قسمتی از این بیانیه تسلیت آمده است: او سیمایی نجیب و مهربان داشت و فروتنی و اخلاق مداری او به واقع مثال زدنی بود. آمیختن دین و علم و اخلاق و سیاست را به نحو سازگار با هم از کمتر کسی در جامعه پر تناقض ما بر می آید. او از این نظر همتای بزرگانی چون بازرگان و سحابی ها و طالقانی و منتظری بود.
متن کامل این پیام تسلیت که نسخه ای از آن در اختیار سایت ملی- مذهبی قرار گرفته به این شرح است:
به نام «او» که از اوییم و به او باز می گردیم
درگذشت مرد دین و سیاست و آزادیخواهی و وطن دوستی و عدالت طلبی زنده یاد دکتر احمد حاج سید جوادی موجب تأسف شد. بی گمان «مرگ چنین خواجه ای نه مرگی است خرد». حاج سید جوادی به دلیل عمری دراز و حضور فعال در عرصه های مختلف سیاسی و اجتماعی و حقوقی و اشتغال در امور مهم کشوری و مدنی مانند وزارت و وکالت و علم و فرهنگ خود نمونه ای از تاریخ مجسم زمان ما بود. او هم در آفرینش هفت دهه از تاریخ پرشور و پر فراز و نشیب اخیر میهن شرکت فعال داشت و از این رو تاریخ ساز بود و هم تحت تحولات زمانه پس از مشروطیت قرار داشت و به این اعتبار آئینه تاریخ معاصر ما از از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی و تا دوران اخیر به شمار می آمد.
با این همه از جهت دیگر نیز حاج سید جوادی دارای اهمیت است و باید از او آموخت. او سیمایی نجیب و مهربان داشت و فروتنی و اخلاق مداری او به واقع مثال زدنی بود. آمیختن دین و علم و اخلاق و سیاست را به نحو سازگار با هم از کمتر کسی در جامعه پر تناقض ما بر می آید. او از این نظر همتای بزرگانی چون بازرگان و سحابی ها و طالقانی و منتظری بود. این خصوصیات بارز او میراث مهمی برای نسل امروز و فرداهاست تا با استواری راه دراز و پر خطر و خطیر آزادی خواهی را بپیماید. دلیری و استواری او در برابر بیدادها و بیداگران زمانه و دفاع از حقوق ملت نیز از شاخصه های برجسته و ماندگار زنده یاد حاج سید جوادی بود.
درگذشت این دوست کهن سال، که به واقع برای همه و از جمله خانواده بزرگ ملی-مذهبی پدری مهربان و امیدآفرین بود، را به خانواده پر افتخار حاج سیدجوادی، فرزندان، و به ویژه نویسنده و روشنفکر نامدار دکتر علی اصغر حاج سید جوادی، تسلیت و تعزیت می گویم. برای آن بزرگ غفران و رحمت الهی طلب می کنم و برای بازماندگان شکیبایی و پاداشی نیکو.
12 فروردین 1392
حسن یوسفی اشکوری
