دستکم ۲۰۰ هزار کودک زیر شش سال ایران سوء تغذیه دارند
یکی از مدیران کمیته امداد گفته است در ایران بیش از ۲۰۰ هزار کودک زیر شش سال، دچار فقر غذایی هستند.
به گزارش بیبیسی به گفته ناصر ایروانیمنش، مدیر بهداشت و بیمههای اجتماعی کمیته امداد ایران، از این تعداد کودک زیر شش سال که دچار سوء تغذیه هستند، پنج هزار نفر تحت پوششهای حمایتی کمیته امداد قرار دارند.
آقای ایرانی منش میگوید، بررسی وضعیت ۲۰ هزار دانشآموز ایرانی تحت پوشش این کمیته نشان داده، هشت هزار و ۶۰۰ دانشآموز بالای شش سال، “مشکوک یا مبتلا به کمخونی و بیماریهای ناشی از فقر هستند.”
استان سیستان و بلوچستان در جنوب شرقی ایران، به گفته او، بیشترین کودکان دچار فقر غذایی را دارد. هشت هزار کودک در این استان به مواد غذایی لازم برای رشد دسترسی ندارند.
بر اساس تحقیق دانشگاهی دیگری که اسفند ۱۳۹۰ در دانشگاه یاسوج انجام شده، ۳۰ درصد جمعیت روستاهای استان کهکیلویه و بویراحمد ایران هم دچار فقر غذایی کامل هستند.
اواخر بهمن ماه امسال، مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام همایشی را با عنوان ‘امنیت غذایی‘ در تهران برگزار کرد که در آن همایش، از سیاستهای دولت در بخش کشاورزی و مواد غذایی انتقاد شد.
“پنج دهک شهری و شش دهک روستایی ایران برای تأمین مواد غذایی در حد کشورهای آفریقایی مشکل دارند و دچار سوء تغذیه هستند “
عیسی کلانتری، رئیس خانه کشاورز در ایران، گفته بود پنج دهک شهری (چهار دهک دارای درآمد کم و یک دهک طبقه متوسط) و شش دهک روستایی ایران برای تأمین مواد غذایی “در حد کشورهای آفریقایی مشکل دارند و دچار سوء تغذیه هستند.”
به گفته آقای کلانتری، وزیر کشاورزی در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی، سال ۱۳۸۴ جمعیت کمتری دچار سوء تغذیه بودند؛ به طوری که مشکل کمبود مواد غذایی شامل خانوادههای طبقه متوسط نمیشد.
مرکز آمار ایران بر اساس درآمد خانوادهها، دهک یک تا چهار جامعه را دهک با درآمد پایین تعریف کرده است، که جمعیت آن حدود ۳۰ میلیون نفر است. دهک چهارم تا هفتم، خانوادههای با درآمد متوسط هستند که بیش از ۲۰ میلیون نفر از جمعیت ۷۷ میلیونی ایران را تشکیل میدهند.
بر اساس دادههای مرکز آمار ایران، یک خانواده طبقه متوسط شهری ایرانی دهک پنجم جامعه، در سال ۱۳۹۰ به طور متوسط سالانه بیش از ۳ میلیون تومان صرف مواد غذایی کرده، در حالی که در سال ۱۳۷۶ این رقم حدود ۳۳۸ هزار تومان بوده است.
یک خانواده شهری ایران از کم درآمدترین دهک جامعه، در سال ۱۳۹۰ به طور متوسط سالانه یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان برای مواد غذایی هزینه کرده، در حالی که یک خانواده شهری از پردرآمدترین دهک جامعه، در همان سال به طور متوسط ۶ میلیون تومان مواد غذایی خریده است.
هزینه سبد مواد غذایی خانوادههای ایرانی بر اساس دادههای مرکز آمار در سال ۱۳۹۰ به نسبت سال ۱۳۷۶ حدود ۹ برابر شده است.
بیشترین افزایش قیمت مواد غذایی در فاصله سالهای ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۰ اتفاق افتاده است. در این دادهها، آمار سال جاری لحاظ نشده است.
نگرانی از تبعات تورم ناگهانی و گرانی مواد غذایی، سوء تغذیه و احتمال بروز ناآرامیهای اجتماعی باعث شده که بحث بازگشت کوپن و کالابرگ بار دیگر در اقتصاد ایران مطرح شود.
هشتم اسفندماه ۱۳۹۱ مجلس ایران جزئیات طرحی را برای آغاز توزیع کوپنی کالاهایی مثل برنج، روغن و گوشت تصویب کرد. طرحی که هدف آن کلیک “حفظ امنیت غذایی اقشار آسیبپذیر” اعلام شده است.
