ملی مذهبی _ بیست زن زندانی سیاسی فعلی و پیشین در نامهای خواستار آزادی فعالان و کارشناسان محیط زیست از زندان شدند.
امضاکنندگان این نامه که با دو تن از فعالان و کارشناسان محیط زیست همبند بودهاند، با اشاره به آزادی شماری از زندانیان سیاسی و عقیدتی در روزهای گذشته، اعلام کردهاند در حالی که همه ناظران بر «ساختگی بودن» پرونده این گروه از فعالان و کارشناسان محیط زیست اذعان داشتهاند اما «موارد بیشمار نقض حقوق بشر در این پرونده پایان نمیپذیرد.»
در این نامه که در صفحه اینستاگرام نرگس محمدی منتشر شده به برخی از آزارهایی که فعالان محیط زیست زندانی در طول پنج سال گذشته متحمل شدهاند اشاره شده است، از جمله “هشت ماه تحمل سلول انفرادی، بازجوییهای تحت شکنجه و فشار روحی و روانی شدید، هتک حرمت و تهدید و آزار جنسی، تهدید به تزریق آمپول هوا و فلجکننده، مخدوش کردن نوشتههای متهمان، نشان دادن عکس و فیلم از کاووس سیدامامی و تحت بازجویی بودن خواهر و پدر و … متهمان، عدم دسترسی به پرونده تا امروز به دلیل محرمانه و فوق امنیتی خواندن آن، عدم دسترسی به وکیل تا جلسات دادگاه، بیاطلاعی از کیفرخواست تا کنون” و حالا نیز محرومیت از عفو و آزادی مشروط.
امضاکنندگان این نامه تصریح کردهاند که فارغ از تفاوت آرای سیاسی و عقیدتی بر این باورند که آزادی فعالان محیط زیست امری ضروری است.
سپیده کاشانی، نیلوفر بیانی، هومن جوکار، سام رجبی، مراد طاهباز، امیرحسین خالقی، طاهر قدیریان از زمستن ۱۳۹۶ تا کنون زندانی هستند. اخیرا سام رجبی تنها کسی از این گروه بود که به مرخصی اعزام شد و بعد از چند روز به زندان بازگشت.
این گروه از زنان زندانی سیاسی فعلی و پیشین در ادامه نامه خود نوشتهاند که اگرچه آزادی سپیده کاشانی، نیلوفر بیانی، هومن جوکار، سام رجبی، مراد طاهباز، امیرحسین خالقی و طاهر قدیریان امری «ضروری» است اما با آزادی آنها هم، «رنج و کابوسی که بر زندگی آنها و خانوادهها و جامعه ایران سایه انداخته، جبران نخواهد شد.»
امضاکنندگان این نامه در ادامه از « دو سال بازداشت در سلولهای بند امنیت سپاه پاسداران و هشت ماه تحمل سلولهای انفرادی، بازجوییهای تحت شکنجه و فشار روحی و روانی شدید و برخی نیز زیر شکنجه فیزیکی، تهمت، افترا، تهدید، ارعاب، نیرنگ و فریبکاری، هتک حرمت و تهدید و آزار جنسی، تهدید به تزریق آمپول هوا و فلجکننده، مخدوش کردن نوشتههای متهمان، نشان دادن عکس و فیلم از کاووس یبدامامی و تحت بازجویی بودن خواهر و پدر و … متهمان، ایجاد صداهای دلهرهآور و کوبیدن به صندلیها و دیوارها، ملاقات با همسر با لباسهای خونآلوده و لبهای چاک خورده، عدم دسترسی به پرونده تا امروز به دلیل محرمانه و فوق امنیتی خواندن آن، عدم دسترسی به وکیل تا جلسات دادگاه، بیاطلاعی از کیفرخواست تاکنون، توهین قاضی به متهمان و اخراج آنها از جلسات محاکمات و دادگاه و عدم ابلغ آرا و بالاخره محرومیت از آزادی مشروط، مرخصی و شمول بخشنامههای صادره از سوی قوه قضائیه» به عنوان «موارد بیشمار نقض حقوق بشر در این پرونده» نام بردهاند.
این نامه به امضای نرگس محمدی، ناهید تقوی، زهرا زهتابچی، فاطمه مثنی، مهوش شهریاری، فریبا کمالآبادی، سپیده قلیان، بهاره هدایت، فائزه هاشمی، گلرخ ایرایی، ویدا ربانی، شکیلا منفرد، عالیه مطلبزاده، نوشین جعفری، هستی امیری، رها عسگریزاده، ژیلا مکوندی، ملیحه جعفری، گلاره عباسی و بهاره سلیمانی رسیده است.
