همسر عبدالله مومنی،سخنگوی سازمان ادوار تحکیم وحدت با اظهار اینکه طی یک سال و نیم گذشته آنها حتی یک ملاقات حضوری نداشته اند به کمپین بین اللملی حقوق بشر در ایران گفته است:« از حدود یک سال و نیم گذشته من و بچه هایم حتی یکبار هم ملاقات حضوری با عبدالله را نداشتیم. در طی این مدت ۱۵ نامه به دادستانی برای درخواست ملاقات حضوری نوشتم اما حتی یکبار هم پاسخ نگرفتم. عبدالله هم از چند ماه پیش از من خواست دیگر به دادستانی نروم و درخواست ندهم. گفت بهت نمی دهند، تو هم دیگر نرو.»
فاطمه آدینه وند با اشاره به اینکه نمی داند دلیل عدم اجازه ملاقات حضوری و مرخصی به آقای مومنی چیست، گفت:« چند باری که با مسولان درباره مرخصی عبدالله صحبت کردم، غیر مستقیم و در حرف هایشان متوجه شدم به او مرخصی داده نمی شود اما دلیلش را نمی دانم. اما من هنوز هم امیدوارم که به عبدالله چند روزی مرخصی بدهند تا بیاید و در کنار خانواده اش باشد و حتی اگر با مرخصی او موافقت نمی کنند حداقل اجازه ملاقات حضوری به ما بدهند. این حق هر زندانی است که ماهی یکبار بتواند خانواده اش را حضوری ببیند.»
عبدالله مومنی، سخنگوی سازمان ادوار تحکیم وحدت، ۳۰ خرداد ۱۳۸۸ پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران بازداشت شد. او و سازمان ادوار تحکیم در این انتخابات از حامیان کاندیداتوری مهدی کروبی بودند.
عبدالله مومنی چندین ماه پس از دوران بازجوییش نامه ای افشاگرانه ای خطاب به رهبر جمهوری اسلامی ایران درباره شکنجه شدن های خود توسط بازجویانش نوشت. او به ۴ سال و ۱۱ ماه حبس محکوم شد و اکنون در بند ۳۵۰ زندان اوین به سر می برد. پس از نوشتن آن نامه افشاگرانه او از مرخصی و ملاقات حضوری با خانواده اش محروم شد.
فاطمه آدینه وند خطاب به مسولان قضایی کشور گفت: « من و بچه هایم یکسال و نیم است که عبدالله را پشت شیشه می بینیم. خیلی سخت است برای بچه های نوجوانم که پدرشان را فقط از پشت شیشه ببینند. آخر این حرکت قانونی و انسانی است!»
همسر عبدالله مومنی در خصوص وضعیت جسمی وی گفت:« خوشبختانه مشکلات دندانش حل شد، او را چند باری به بیرون زندان منتقل کردند و دندان هایش درمان شد. اما مدتی است که می گوید کلیه اش مشکل پیدا کرده، گویا کلیه درد چیز شایعه ای میان زندانیان اوین است. اکثر زندانیان دچار درد کلیه هستند. »
