روزنامه اعتماد گفت وگویی با حمیدرضا ترقی، عضو شورای مرکزی و معاون بینالملل حزب موتلفه اسلامی انجام داده است.
به گزارش خبرآنلاین در بخشی از این مصاحبه آمده است:
*طرح سوال از رییسجمهوری قطعا جزو اختیارات نمایندههای مجلس شورای اسلامی است. اما مانند اجرای هر کدام دیگر از وظایف یا حقوق نمایندههای مجلس باید با توجه به مصالح کشور، مطرح شود. صرف «حق» بودن طرح سوال از رییسجمهوری، نباید باعث شود که بدون در نظر گرفتن شرایط در هر موقعیتی از رییس هیات دولت در صحن علنی مجلس سوال پرسیده شود.
*برخی مواقع طرح سوال به صورتی مطرح میشود که رییسجمهوری را وادار میکند به عنوان کردن مسائل محرمانه نظام. اگر این اتفاق رخ دهد، دشمن از مطرح شدن مسائل محرمانه سوءاستفاده میکند. اگر رییسجمهوری از پاسخ به سوالهایی که مسائل محرمانه کشور را افشا میکند خودداری کند، ممکن است از نظر مجلس پاسخ قانعکننده نباشد و مجلس نتیجهیی از طرح سوال به دست نیاورد. لذا به نظر میرسد که باید مجلس درباره طرح سوال از رییسجمهوری در زمینههای متفاوتی اندیشه کند؛ مانند طرح سوال به صورت علنی یا غیرعلنی یا درباره زمان طرح سوال و در نهایت درباره نتیجه و هدفی که از طرح سوال دارد. در نهایت اگر شرایط کشور برای طرح سوال مناسب بود، مجلس میتواند به طرح سوال از رییسجمهوری بپردازد.
* فکر نمیکنم رییسجمهوری نسبت به مجلس بیاحترامی کند. اما ممکن است به سوالها جواب مناسب ندهد یا نتواند جواب مناسب بدهد. در این صورت طرح سوال از رییسجمهوری هزینههای مضاعفی را به کشور تحمیل خواهد کرد.
*ممکن است ارزی که پس از تنشهای فراوان، با تلاش دو قوه و تیمهای کاری گوناگون در نهایت کمی مهار شده است، پس از سخنرانی رییسجمهوری در صحن علنی مجلس دوباره به شرایط قبل برگردد. بازار ما هنوز آسیبپذیر است و از ایستایی لازم برخوردار نشده.
*ما بیشتر درباره نتیجه اجرای طرح سوال از آقای احمدینژاد نگران هستیم. از سوی دیگر مجلس شورای اسلامی میتواند از دیگر ابزارهای قانونیاش برای اعمال کنترل بر سیاستهای اقتصادی دولت استفاده کند. همیشه آخرین راه یعنی طرح سوال که سهلترین راه است برای مجلس باز خواهد ماند. اما نکته مهم این است که طرح سوال از رییسجمهوری کمنتیجهترین راه هم هست. مجلس میتواند از ابزارهای قدرتمندتری مانند تصویب قانون برای اصلاح وضع بازار استفاده کند. این ابزارها پیامدهای منفی کمتری دارد. اما طرح سوال، سوالهای پرشمار دیگری را در اذهان ایجاد میکند. بر فرض نتیجه سوال از رییسجمهوری قانعکننده نباشد، نمایندهها میخواهند چه رویهیی را در پیش بگیرند؟ حتی اگر رییسجمهوری در صحن مجلس حاضر شود و به تمام سوالات درست و کامل جواب بدهد آیا مشکلات اقتصادی کشور حل خواهند شد؟ فراموش نکنیم که هر دقیقه از جلسه مجلس، 50میلیون ریال هزینه دربردارد و باید در نظر داشت که صرف دو ساعت وقت مجلس برای طرح سوال از رییسجمهوری، چه نتیجهیی برای حل مسائل جامعه و مردم کشور به همراه خواهد داشت؟البته برخی نمایندهها ممکن است به بهانه طرح سوال قصد دامن زدن به مسائلی را داشته باشند که برای کشور مشکلات گوناگونی را به همراه بیاورد.
