یك جوان نوكیش مسیحی كه پیش از این در سال ۱۳۸۸ در یكی از شهرهای شمالی كشور به اتهام گرویدن به مسیحیت و حضور در كلیسای خانگی توسط ماموران امنیتی بازداشت و پس از طی مراحل دادگاهی به قید وثیقه آزاد شده بود، وی پس از گذشت دو سال و اندی از این ماجرا در اوایل خرداد ماه سال جاری جهت تاسیس و راه اندازی یك شركت فنی و دریافت برگه تعیین عدم سوءپیشینه به دایره تشخیص هویت پلیس آگاهی شهر محل سكونت خود مراجعه می كند كه پس از انجام مراحل امور اداری و انگشت نگاری از این جوان، در مورخ ۶ / خرداد / ۱۳۹۱ نامهای مبنی بر ” ارتداد” ایشان خطاب به دادستان عمومی و انقلاب آن شهرستان برای وی صادر می شود.
در نامهای صادره، خطاب به دادسرای عمومی و انقلاب درباره این هموطن مسیحی که با انگیزه کسب درآمد و امرار معاش قصد تاسیس یک شرکت فنی داشته و نیازمند اخذ استعلام از نیروی انتظامی بوده، می نویسد: « نامبرده متهم به ارتداد است و در همین ارتباط سابقه کیفری دارد» !
این برخورد قهریه با سرنوشت یک جوان ایرانی است که تنها جرمش گرویدن به آئین مسیحیت بوده، آنهم در کشوری که طبق اصل ۱۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی، آئین مسیحت، یهودی و زرتشت به رسمیت شناخته شده و پیروان آن در حدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند و در احوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آیین خود عمل کنند.”
